17/01/2026
شیرزن سرزمین من،
ای مرد غیور، برخاسته از خاکستر ظلم و ستم،
ای هموطن،
گرچه در دیاری دورم،
اما درد تو در رگهایم جاری است.
نگاه کن! من در کنارتم،
زیر باران آتش و گلوله نیستم،
ولی تنم، از دردهایت ناتوان و فرسوده است.
در این شبهای بیقراری،
که آتش انقلاب در دلها شعلهور است،
گلهای سرخ مقاومت،
بر سرها تاجی از امید میگذارند.
آسمان پر از فریاد است،
و زمین میجوشد از عطر آزادی.
تو، با چشمانی پر از ستاره،
در این راه پرمخاطره،
به سوی آزادی گام برمیداری.
فریاد آخرین نبرد و آزادی ما،
خواب را از چشمان اهریمن ربوده،
خواهیم رسید، سربلند و سرفراز،
و آن روز من در دیاری دور،
اندوه تنم را با دریایی از اشک پیروزی خواهم شست.
لیدا نوبخت
دی ماه ۱۴۰۴
Lioness of My Land
O valiant man, risen from the ashes of oppression,
O compatriot,
Though I dwell in a distant land,
Your pain flows through my veins.
Look! I stand beside you,
Not beneath the rain of fire and bullets,
Yet my body is weary and frail from your suffering.
In these restless nights,
Where the flames of revolution blaze in our hearts,
The red flowers of resistance
Crown our heads with a garland of hope.
The sky is filled with cries,
And the earth quivers with the scent of freedom.
You, with eyes full of stars,
Tread on this perilous path,
Striding toward liberty.
The cry of our final battle for freedom
Has stolen sleep from the eyes of the demon,
We shall rise, proud and dignified,
And on that day, in a distant land,
I will wash away my sorrow with a sea of victorious tears.
Lida Nobakht
