28/05/2026
"අක්කේ... බඩගිනියි..." 💔😭 (1 කොටස)
අනිත් ළමයි ඉස්කෝලේ ඇරිලා හිනාවෙවී සෙල්ලම් කරන්න දුවද්දී, වයස අවුරුදු දහයක පුංචි දසුනි දිව්වේ ගෙදරට. ඇයට සෙල්ලම් බඩු තිබුණේ නැහැ. ඒ වෙනුවට ඇයගේ පුංචි දෑත්වලට හුරු වෙලා තිබුණේ කුස්සියේ ලිපෙන් එන කටුක දුමයි, බත් හැන්දයි විතරයි...
"අක්කේ... බඩගිනියි..."
කුඩා මල්ලිලා දෙන්නා කුස්සියට වෙලා දසුනිගේ සාය කෑල්ලෙන් අදිද්දී, ඇය ඇස් දෙකේ පිරුණු කඳුළු මල්ලිලාට නොපෙනෙන්න හනික පිහදාගත්තා.
දසුනිගේ තාත්තා හැමදාම රෑට ගෙදර ආවේ බීලා, මල පෙරේතයෙක් වගේ කෑගහගෙන. විඳවන්න පුළුවන් උපරිම දුක් වින්දේ දසුනිගේ අම්මා. අන්තිමේදී පවුල ජීවත් කරවන්න අම්මාට සිද්ධ වුණා කුලී වැඩකට හරි යන්න. අම්මා පාන්දරම වැඩට යන්නේ දසුනිගේ පුංචි කරට මුළු ගෙදරකම බර පටවලා. වයසින් මුහුකුරා නොගියත්, දසුනි හදවතින් මහා ශක්තිමත් ගැහැණු ළමයෙක් වුණේ ඒ විදිහටයි.
කාලය වේගයෙන් ගෙවිලා ගියා...
අවුරුදු දහයේ පුංචි දසුනි දැන් අවුරුදු දහඅටක හැඩකාර තරුණියක්. හැබැයි අනිත් වයසේ ගැහැණු ළමයි වගේ ලස්සනට අඳින්න, පවුඩර් ටිකක් ගාන්න, යාළුවෝ එක්ක රවුම් ගහන්න දසුනිට වාසනාවක් තිබුණේ නැහැ.
දවසින් දවස ගෙදර ප්රශ්න බරපතළ වුණා. මල්ලිලා දෙන්නා ලොකු මහත් වෙද්දී ඉගෙනගන්න යන වියදම් වැඩි වුණා. ඊටත් වඩා, වයසට යද්දී අම්මාගේ ඇඟට පණ නැති වෙලා, කුලී වැඩ කරන්න බැරි තරමටම අසනීප වුණා. ඒ අස්සේ තාත්තාගේ බීමත්කම නිසා ගෙදරට වෙන ණය මුදල පියවගන්න ක්රමයක් තිබුණේම නැහැ.
"අක්කේ... ඉස්කෝලෙන් ලබන මාසේ ට්රිප් එකක් එක්කන් යනවා. මට යන්න සල්ලි දෙන්න බැරි වෙයි නේද?"
පොඩි මල්ලි රෑ බෝ වෙලා දසුනි ළඟට ඇවිත් බිම බලාගෙන අහද්දී දසුනිගේ පපුව හෝස් ගාලා පිච්චිලා ගියා. තවදුරටත් මේ විදිහට අසරණව බලන් ඉන්න බැහැ කියලා ඇය තීරණය කළා. තමන්ගේ තාරුණ්යය, හීන හැමදේම පවුල වෙනුවෙන් කැප කරන්න ඇය හිත හදාගත්තා.
පහුවදාම දසුනි තමන්ගේ පරණ ලියකියවිලි ටිකත් අරන් නගරයේ තියෙන ලොකු ගාමන්ට් එකකට ගියේ හිතේ මහා බරක් තියාගෙන... 🏭💼
"ඔයාට කලින් පළපුරුද්දක් තියෙනවාද?"
ඉන්ටර්විව් එක කරපු මහත්තයා අහද්දී, දසුනි යාන්තමට ඔළුව හෙලෙව්වා. "නැහැ සර්... හැබැයි මට ඉක්මනට වැඩ අල්ලගන්න පුළුවන්. මගේ පවුල ජීවත් කරවන්න මට මේ රස්සාව ඕනේ සර්..." ඇය කිව්වේ ඇස් දෙකේ කඳුළු පුරවාගෙන.
ගාමන්ට් එකේ ජීවිතය ලෙහෙසි වුණේ නැහැ. පාන්දර හතරට ඇහැරිලා, උයාපිහාලා, මල්ලිලාගේ වැඩ ටිකත් කරලා, දසුනි ඔෆිස් බස් එකට දුවද්දී හුස්ම ගන්නවත් වෙලාවක් තිබුණේ නැහැ. මැෂින් සිය ගණනක බරපතළ සද්දය අස්සේ, ටාගට් (Targets) පස්සේ දුවන ඒ කටුක පරිසරයට දසුනි හැඩගැහෙන්න උත්සාහ කළා.
ඇඟිලි මහන මැෂිමේ කටුවලට ඇනිලා ලේ ගලද්දී, මැෂින් එක උඩට කඳුළු කඩා වැටෙද්දී දසුනි හිත හයිය කරගත්තේ එකම එක දෙයක් හින්දා... ඒ... මාසේ අන්තිමට ලැබෙන පඩියෙන් මල්ලිලා දෙන්නට අලුත් ඇඳුම්, පොත්පත් අරන් දීලා, අම්මාට බෙහෙත් ටික අරන් දෙන්න පුළුවන් කියන සතුට හින්දා විතරයි. ❤️
හැබැයි, දසුනි හීනෙකින්වත් හිතපු නැති මහා අකුණක් ඇයගේ ජීවිතයට පාත් වුණේ ඇය ගාමන්ට් එකට ඇවිත් මාස තුනක් යද්දෙයි...
එදා රෑ වැඩ මුරය ඉවර වෙලා දසුනි ගෙදර එද්දී, මුළු ගමම ඇයගේ ගේ වටවෙලා හිටියා. ඈතදීම ඇහුණේ අම්මාගේ සහ මල්ලිලාගේ මහා මර ලතෝනියයි... දසුනි දිව්වේ පිස්සියක් වගේ...
ගේ ඇතුළේ දසුනි දැකපු ඒ භයානක දේ මොකක්ද? 😭
- 1 කොටස අවසානයි -
- මතු සම්බන්ධයි - 👇
(දසුනි දැකපු ඒ දේ මොකක්ද කියලා දැනගන්න, 2 කොටස ඉක්මනටම ඕනේ අය Like එකක් දාලා Comment එකකින් 'Next' කියලා කොටාගෙන යන්න! සෙයාර් පාරකුත් දාන්න සපෝට් එකට) 🥺👇✨
