Persjarnia

29/05/2026

Magiczne garnuszki do wykrywania rozumu prawdę powiedzą.

P.S.
Krzyżowiec - jak zwykle - ładnie się uśmiecha do zdjęcia a jego saraceński giermkojeniec - nigdy!

Testy na ludziach z Persjarnia 🥰

16/05/2026

Szkoda, że nie zwrócono się do Persjarni przed użyciem naszych wzorów. Szkoda, że nie napisano, że nasze wyroby zostały użyte. Udostępnili byśmy więcej wzorów do wykorzystania.

Szkoda. Bardzo dziwne.

13/04/2026

Sarmaci na dworze Zygmunta Pierwszego. Czyli o Lamencie Opatowskim słów kilka.

W 1532 umiera potężny wielmoża, Wielki Kanclerz Krzysztof Szydłowiecki - przyjaciel Króla, właściciel miasta Opatowa, wybitny znawca i mecenas sztuki.

Jego miejsce spoczynku w północnej części transeptu romańskiej kolegiaty przykrywa wyczyn ludwisarski znany jako Lament Opatowski.
To wspaniała rzeźba z brązu odlana przez Florentyńczyka Bartolomeo Berrecci.

Druzgocącą wieść o śmierci Wielkiego Kanclerza przynosi Królowi na Jego dwór posłaniec odziany po sarmacku (!).

W XVIw co "stoczterdziesty" szlachcic w Polsce, czy Litwie nie otrzymał wykształcenia we Włoszech. Co "dwustupięćdziesiątysiódmy" nie znał łaciny i greki i nie czytał Herodota, Homera, Ovidiusza, Tacyta. Masa krytyczna szlachty miała klasyczne wykształcenie. To położyło fundament pod ideologię sarmacką.
Potrzeba stworzenia otwartego superEtnosu - inkluzywnej (!!!) ideologii państwowej była bardzo aktualna.

W renesansowych Włoszech zachwyt kulturą Orientu był wieloletnim romansem, natomiast w Polsce&Litwie ostał się na stulecia.

07/04/2026

https://www.facebook.com/share/v/17SUVCoE2f/

21/03/2026

Sarmaci na stoki!!!

Towarzystwo Strzeleckie „Bractwo Kurkowe” Miasta Stołecznego Krakowa, pod dowództwem Króla Macieja Zolcińskiego jest pierwszym, które wstępuje na ośnieżone szczyty i ostatnim, które sezon zamyka.

11/03/2026

Najlepsza szkoła logotypów - czyli jak persjarnia.com złożyła misternie utkany hołd heraldyce średniowiecznej.

Jeśli do miasta zbliżał się rycerz i ze stu kroków jego herb był ciągle nieczytelny, to natychmiast budzono kusznika.

Dlatego powstało bardzo ciekawe zjawisko w sztuce - tworzenie rozpoznawalnych logotypów. Estetyka, kontrast, prostota form heraldycznych zadziwia do dzisiaj.

Ktoś może argumentować, że przecież wiele znamy skomplikowanych i zagmatwanych wizualnie herbów. Zgoda, ale to przejaw znacznie późniejszego "wynaturzenia" heraldyki. Wczesne herby są bardzo lakoniczne i w formie niezmienionej były dziedziczone przez stulecia.

W epoce, gdzie umiejętność pisania i czytania nie była męcząco powszechna, herb pozostawał bardzo ważnym, środkiem przekazywania informacji.

W czasach pokoju to było istotne, bo kusznik na wieży - przy bramie miasta zawsze był bezdyskusyjnym argumentem. Zaś na polu bitwy tych kuszników stał cały tłum i przykrości zwanej "friendly fire" próbowano unikać mimo wszystko. Dlatego heraldykę traktowano bardzo poważnie.

Bogaty rycerz ostentacyjnie komunikował swoje znaczenie przed szlachetnym wrogiem, bo jeśli by się dostał do niewoli, to można było z niego zedrzeć okup w zamian za wypuszczenie na wolność. Takiego znacznego jeńca warto było zabandażować, podleczyć i nakarmić.
Sam Zawisza Czarny takim to sposobem wykupił się z niewoli po bitwie pod Niemieckim Brodem w 1422.

Dlatego marketing poprzez rozpoznawalność logotypu (herbu) miał znaczenie wręcz egzystencjalne.

Sposób zapełniania przestrzeni na tarczy, jak również forma przedstawienia zwierząt w heraldyce z przełomu XIV i XVw są bardzo charakterystyczne i utrzymane w pewnym kanonie. Skupiliśmy się na herbach, które powiewały na sztandarach w bitwie pod Grunwaldem w 1410r.

Specjalne podziękowanie Persjarnia.com pragnie wyrazić naszemu nauczycielowi - członkowi Komisji Heraldycznej - Panu Pawłowi Dudzińskiemu, bez którego uprzejmości, wiedzy i anielskiej do nas cierpliwości ten projekt by nie powstał.

28/02/2026

Ułan na bachmacie a szabla na buczaczu.

Czasem spotykam się z pytaniem: na czym powiesić kolekcję pamiątek patriotycznych?

Bywa, że wspaniała kolekcja szabel pokutuje zawieszona na jakiejś kracie, czy na gołej ścianie, zupełnie jak na posterunku policji, w komórce z zarekwirowanymi przedmiotami. A potem się taki dziwi, że jego żona jest bliska rozpaczy, kiedy on taszczy do domu kolejne żelaztwo.

Najgorsze przekleństwo jakie można rzucić w stronę kolekcjonera to: "oby twoja żona po twojej śmierci sprzedała wszystkie twoje graty po takiej cenie po jakiej jej powiedziałeś, że je kupiłeś !!!"

Tu nawet nie chodzi o wydatki związane z kolekcjonowaniem. Wszystko odbywało by się łagodniej, gdyby kolekcja zdobiła wnętrze domu a nie przypominała skład. Damy mają wysoko rozwinięty zmysł estetyczny i mądrym jest to uszanować.

Bracia Potoccy wpadając na pomysł stworzenia makaty buczackiej - idealnego tła do kolekcji pamiątek rodzinnych/patriotycznych uratowali wielu kolekcjonerów od "sarnich oczu" załamanej małżonki.

Poniżej jeden z wielu przykładów pięknej ekspozycji starej broni.

W tym domu często gości duch Jędrzeja Kitowicza.

12/02/2026

Pani Tatiana Falewicz mówi, że ma być tłusto w czwartek.

30/01/2026

Nasi w mieście! Czyli suplement do wystawy "A niech nas widzą! "

Jeśli ma być mowa o słoniu, to niech to będzie słoń w rogatywce!
(powiedzonko orientalne)

W zamku Ambras mieszkał sobie pra-prawnuk Króla Władysława Jagiełły, wnuk Króla Czech - Królewicza Polskiego - Władysława Jagiellończyka, syn Polskiej Królewny - Anny Jagiellonki i Cesarza Rzymskiego Ferdynanda I, Namiestnik Czech - ArcyKsiąże Ferdynand II Habsburg (brat dyktatora mody rycerskiej -Maxymiliana II-go).
Barwny to acz skomplikowany życiorys nawet jak na Jagiellona.

Obdarzony smakiem i bakcylem kolekcjonerskim Ferdynand II zamówił obraz alegoryczny przedstawiający biblijną opowieść o Artaxerxesie i Esterze (tej dla której A.Xerxes się rozwiódł, ale mówią, że nie tylko za to ją kochał).

I właśnie na tym obrazie są NASI !!!

27/01/2026

Drąg, czy rura - czyli o kopiach husarskich dodatkowe trzy grosze.

Południową Europę w XVIw kąsały boleśnie wojska Porty Osmańskiej. Habsburgom z nerwów puchła szczęka a cała sprawa załatwiana była najczęściej między Serbami, czasem między Węgrami (przy czym po obu stronach barykady).

Zdrowy rozsądek podparty przykrymi doświadczeniami kazał chrześcijanom porzucić tęgie zbroje typu zachodnioEuropejskiego i przejść na lżejsze (tureckie) wyposażenie dające więcej możliwości do manewru (dosłownie!). Taką - nieciężką jazdę zwano w Europie husarzami (husaŕ - z niemiecka czytano huZar, bo samotne S czyta się w niemieckim jak Z).

Hus, czy Gus to po słowiańsku gęś, czyli husarz, to taki, co gęś zręcznie "przyuważy". Na początku wojownicy tych formacji rekrutowali się niekoniecznie z młodzieży o nieskazitelnej reputacji - czyli po prostu z rozbójników "gęsiarzy". Takie pobłażliwe określenie mówi, że swoi bardziej mogli od nich oczekiwać "psoty" niż okrucieństwa.

Kopia była bardzo ważnym argumentem tak przeciw kawalerii jak i przeciw piechocie. Żeby jeździec atakujący kopią piechura, zaczepiwszy o ziemię nie wyleciał z siodła (i nie zdobył przy okazji olimpijskiego medalu w skoku o tyczce) było by dobrze, gdyby kopia się przy uderzeniu skruszyła. Żeby tak się mogło dziać, wiemy, że kopie były "drążone" (tzn. puste w środku - sklejane z dwóch lub więcej elementów tworzących razem "rurę").
Było to na tyle mocne, by przebić n-pla ale nie aż tak, by wysadzić husarza z siodła.

Bardzo to rozsądne rozwiązanie i stosowane było często (chciało by się napisać "prawie zawsze", ale chyba nie ma statystycznego opracowania tego tematu).