12/31/2025
The best trip of 2025! I think I became a Gnostic at the age of 8 after reading Ci**rs of the Pharaoh, growing up in Iran 😅 What started as a comic turned into a lifelong pull toward symbols, hidden meaning, and what lives beneath history.
That fascination with Egypt never left. And somehow, I still can’t believe I was actually there, inside the pharaohs’ tombs, touching walls that have carried thousands of years of memory. A childhood obsession, suddenly very real.
That dream is now checked off. My next one? Being able to read the hieroglyphs myself 💪
The Ankh kept coming to mind not as something to explain, but something to feel. Life, death, continuity, all tangled together. This is my passion: letting archetypes, history, and the collective unconscious show up naturally, no lectures, just lived experience keeping them in mind and heart.
ر میکنم بعد از خوندن سیگارهای فرعون حدود ۸ سالگی، وقتی توی ایران بزرگ میشدم، گنوستیک شدم 😅 چیزی که بهعنوان یه کمیک شروع شد، تبدیل شد به یه کشش همیشگی به سمت سمبلها، معناهای پنهان، و چیزهایی که زیرِ تاریخ زندگی میکنن.
این شیفتگی به مصر هیچوقت ولم نکرد. و یهجوری هنوزم باورم نمیشه که واقعاً اونجا بودم؛ داخل مقبرههای فرعونها، دیوارهایی رو لمس کردم که هزاران سال خاطره رو با خودشون حمل میکنن. یه obsession بچگانه که یهو کاملاً واقعی شد.
اون رؤیا حالا تیک خورده. رؤیای بعدی؟ اینکه خودم بتونم هیروگلیفها رو بخونم 💪
آنخ مدام توی ذهنم میاومد؛ نه بهعنوان چیزی برای توضیح دادن، بلکه چیزی برای حس کردن. زندگی، مرگ، تداوم؛ همه درهمتنیده. این passion منه: اینکه بذارم آرکیتایپها، تاریخ و ناخودآگاه جمعی، طبیعی و بیواسطه خودشون رو نشون بدن؛ بدون lecture، فقط تجربهی زیسته، با حضورشون توی ذهن و قلب
