13/08/2025
Κάθε μέρα ερχόμαστε αντιμέτωπες/α/οι με την φρίκη της γεν0κτονιας.
Κάθε καλοκαίρι ερχόμαστε αντιμέτωπες/α/οι με την φρίκη των φωτιών.
Κάθε χρόνος που περνάει κουβαλάμε ένα ακόμη συλλογικό τραύμα και συλλογικό gaslighting από τους από "τα πάνω".
Προστίθεται κάθε χρόνο και κάθε ημέρα λίγη παραπάνω δόση στο burnout της ζωής.
Παρακολουθούμε τις φωτιές να καταπίνουν δασικές εκτάσεις , άγρια ζώα , αστικό ιστό , επιχειρήσεις , όνειρα και κόπους.
Στην Πάτρα σπούδαζα και η περιοχή που κάναμε καθαρές Δευτέρες καίγεται, δεν είναι κάπου απομακρυσμένα χωριά (που και πάλι) είναι καθαρά αστικός ιστός μέσα στην πόλη της Πάτρας. Αλλά έχει σημασία να δίνεται η σωστή ενημέρωση για να μεταδίδεται η σοβαρότητα της κατάστασης.
Στην Χίο περάσαμε από τις πιο όμορφες μας διακοπές πέρυσι και καίγεται για δεύτερη φορά.μεσα στο ίδιο καλοκαίρι. Για ΔΕΥΤΕΡΗ φορά!!
Στην Πρέβεζα δίπλα από το χωριό μου κάηκαν τουλάχιστον 3 χωριά , απέραντη δασική παρθένα έκταση. Ένα απέραντο δάσος με απίστευτα δέντρα και ομορφιά απλά καίγεται.
Και μαζί με όλα αυτά καίγονται και οι ελπίδες μας.
Καμία απολύτως προετοιμασία , καμία απολύτως ευθύνη να αναλάβει η κυβέρνηση. Πάρα μόνο το συλλογικό gaslighting που πρέπει ανειδίκευτοι εθελοντές να κάνουν την δουλειά εκπαιδευμένων πυροσβεστών.
Πόσα να διαχειριστούμε ;
Πυρκαγιές; Γενοκτονίες; Λιμούς; Καπιταλισμό; Πατριαρχία; Ιμπεριαλισμό;
Τα μόνα που μας μένουν είναι η φωνή μας και η αλληλεγγύη.
Με κάθε μέσο, κάθε μέρα.
