ផ្កាព្រៃអ្នកនិពន្ធ-Writer and View

20/08/2026

បើអ្នកកំពុងដួលរលំសូមកុំក្រាញននៀលយូរពេក ក្រោកដើរបន្តទៅមុខទៀត ព្រោះជីវិតនេះនៅមានមេរៀនបញ្ហាច្រើនទៀតនៅខាងមុខ ដែលកំពុងរងចាំអោយអ្នកទៅដោះស្រាយ 🪻✍️❤️

#អត្ថបទផ្កាព្រៃ

19/08/2026

នេះជាសម្រស់ដែលធ្វើឱ្យអ្នកយល់ថាហេតុអ្វីបានជាមនុស្សមួយចំនួនមិនចង់ចាកចេញពីជនបទ🌿🪻❤️

17/08/2026

#ជីវិតពិតជាខ្លីណាស់សម្រាប់ធ្វើជាមនុស្សតូចតាច
ជាការពិត យើងមិនដឹងទេថាអាចរស់នៅបាន ប៉ុន្មានថ្ងៃ ប៉ុន្មានខែ ប៉ុន្មានឆ្នាំទៀត ដូច្នេះកុំបណ្តោយអោយខ្លួនឯងខ្វល់ខ្វាយចំពោះរឿងតូចតាចឥតប្រយោជន៍ច្រើនពេកអី រៀនគិតអោយធំ សម្លឹងមើលអោយឆ្ងាយ និងត្រូវតែរៀនបោះជំហាន ហើយពេលវេលាដែលល្អបំផុតសម្រាប់ការចាប់ផ្ដើមគឺជាថ្ងៃនេះ ពេលវេលានេះ ✍️🪻❤️

#ផ្កាព្រៃ

17/08/2026

ព្រឹកថ្ងៃថ្មីក្រោកមកជាមួយជីវិតថ្មីក្តីសង្ឃឹមថ្មី🌄🌿❤️

15/08/2026

The best Vibe 😜🌿

14/08/2026

❤️

[…]ទឹកភ្នែកខ្ញុំស្រាប់តែហូរចុះមក ពេលយល់ដល់ដំណើរជីវិតដែលសាច់រឿងបានបង្ហាញឈុតត្រង់នេះ។ ពួកគេសុំទោស ព្រោះពួកគេដឹងថា "វត្តមានរបស់ខ្លួនក្នុងនាមជាភ្ញៀវម្នាក់ ពិតជាបានរំខានម្ចាស់ផ្ទះ ធ្វើឱ្យម្ចាស់ផ្ទះឈឺចាប់ សោកសៅ នឹករលឹក សោកស្ដាយ អាឡោះអាល័យ...!”

អារម្មណ៍ដែលម្នាក់ៗសេសសល់ប្រៀបបាននឹងអំណោយដែលភ្ញៀវបាននាំមកឱ្យ។ ពិតមែនហើយ! ភ្ញៀវកម្រមកដោយដៃទទេណាស់ ពួកគេតែងតែមកជាមួយអំណោយបន្ដិចបន្ដួច ដែលអំណោយនោះគ្មានអ្វីក្រៅពីក្ដីរំភើប ភាពរីករាយ ភាពឈឺចាប់ និងការភ្ញាក់រលឹកនោះទេ។ ប្រសិនបើយើងមិនទទួលភ្ញៀវទេ ផ្ទះយើងនឹងស្ងប់ស្ងាត់ល្អណាស់ ប៉ុន្តែវាក៏ប្រាកដជាឯកាណាស់ដែរ។ ការភ្ញាក់រលឹកក្នុងជីវិតគឺស្ថិតត្រង់ថា «យើងសុខចិត្តទទួលយកការឈឺចាប់ដែលភ្ញៀវបន្សល់ទុក ប្រសើរជាងមិនដែលទទួលភ្ញៀវ និងមិនស្គាល់មុខភ្ញៀវ...មែនទេ?» #សំបុត្រពីអតីតកាល 🌿🫂💚📝❤️‍🩹🥹

13/08/2026

#ជនទីបី...
មានការពិតដ៏ពិបាកស្តាប់មួយ៖ មិនមែនជនទីបីគ្រប់រូបសុទ្ធតែអាក្រក់ចាប់ពីដំបូងឡើយ ប៉ុន្តែពេលដឹងថាគេមានគ្រួសារហើយនៅតែបន្តដើរទៅមុខទៀត នោះកុំហៅការឈឺចាប់របស់ខ្លួនឯងថាគ្មានទោសកំហុសអី។

កាលខ្ញុំនៅក្មេង ខ្ញុំធ្លាប់គិតថាជនទីបីគឺដូចគ្នាទាំងអស់។ អ្នកណាដែលចូលទៅជ្រៀតជ្រែកក្នុងរឿងស្នេហាឬអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់អ្នកដទៃគឺសុទ្ធតែគួរឱ្យបន្ទោស។ ពេលធំជាងមុន ជួបរឿងរ៉ាវកាន់តែច្រើន ខ្ញុំយល់ថាចិត្តមនុស្សមិនសាមញ្ញបែបនោះទេ។ មានអ្នកដែលត្រូវគេបោកប្រាស់ពិតប្រាកដ។ មានអ្នកដែលមកក្រោយហើយមិនដឹងថាគេមានគ្រួសាររួចហើយ។ មានអ្នកដែលដឹងហើយតែដកខ្លួនមិនរួច រស់នៅទាំងការឈឺចាប់ និងស្អប់ខ្ពើមខ្លួនឯងជារៀងរាល់ថ្ងៃ ប៉ុន្តែគ្មានកម្លាំងគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីដើរចេញ។

ប៉ុន្តែការយល់ មិនមែនមានន័យថាការការពារនោះទេ។
គួរឱ្យអាណិត មិនមែនមានន័យថាត្រឹមត្រូវនោះទេ។
ស្ត្រីម្នាក់ដែលស្រលាញ់បុរសមានប្រពន្ធរួចហើយ ជាទូទៅមិនឈឺចាប់តាមបែបធម្មតាទេ។ នាងស្រលាញ់តែគ្មានតំណែង។ នឹកតែគ្មានសិទ្ធិទារសួរ។ ប្រចណ្ឌតែគ្មានសិទ្ធិប្រចណ្ឌ។ ចង់ទូរស័ព្ទក៏ត្រូវមើលពេលម៉ោង។ ចង់ជួបក៏ត្រូវរង់ចាំការរៀបចំពីគេ។ ចង់បានការស្រលាញ់ត្រឹមត្រូវ ប៉ុន្តែទំនាក់ទំនងនោះតាំងពីដំបូងមកម្ល៉េះគឺមិនត្រឹមត្រូវទៅហើយ។

ការឈឺចាប់របស់ជនទីបីគឺជារឿងពិត។ ប៉ុន្តែការឈឺចាប់របស់ប្រពន្ធដើមក៏ជារឿងពិត។ ការឈឺចាប់របស់កូនៗក៏ជារឿងពិត។ ហើយកំហុសរបស់បុរសដែលឈរនៅចន្លោះស្ត្រីទាំងពីរនាក់កាន់តែជារឿងពិតច្បាស់ក្រឡែត។

កុំភ្លេចរឿងនេះឱ្យសោះ។មនុស្សជាច្រើនគ្រាន់តែនាំគ្នាស្តីបន្ទោសមើលងាយជនទីបី រហូតភ្លេចពីឬសគល់នៃរឿង៖ ប្រសិនបើបុរសនោះមិនបើកទ្វារ មិនសាបព្រួសក្តីសង្ឃឹម មិននិយាយពាក្យសម្តីដែលធ្វើឱ្យអ្នកដទៃជឿថាខ្លួនមានភាពពិសេសទេនោះ ជនដែលមកក្រោយក៏ពិបាកនឹងស្នាក់នៅយូរបានដែរ។
ស្នេហាពុំអាចឆេះតែឯងរហូតបានទេ។ ប្រសិនបើបុរសនោះមិនផ្លុំខ្យល់បន្ថែមទេ អណ្តាតភ្លើងនោះបានរលត់តាំងពីយូរណាស់មកហើយ។
ប៉ុន្តែស្ត្រីក៏ត្រូវភ្ញាក់រលឹកមើលឱ្យច្បាស់ដែរ៖ បុរសម្នាក់អាចនិយាយថាស្រលាញ់អ្នក នឹកអ្នក ត្រូវការអ្នក ប៉ុន្តែពេលយប់ឡើងនៅតែត្រឡប់ទៅរកគ្រួសាររបស់គេដដែល។ គាត់អាចប្រាប់ថាជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍មិនមានសុភមង្គល ថាប្តីប្រពន្ធគ្មានអារម្មណ៍នឹងគ្នា ថាគាត់ឯកោ ថាមានតែអ្នកទេដែលយល់ពីគាត់ជាងគេ។ ប៉ុន្តែបើគាត់មិនដាច់ស្រេច មិនច្បាស់លាស់ មិនមានការទទួលខុសត្រូវចំពោះជម្រើសរបស់ខ្លួនទេនោះ អ្វីៗទាំងអស់គ្រាន់តែជាសម្តីដើម្បីឃុំឃាំងអ្នកឱ្យស្ថិតក្នុងតំណែងស្រពិចស្រពិលតែប៉ុណ្ណោះ។

តើបុរសអាចស្រលាញ់ស្ត្រីពីរនាក់ក្នុងពេលតែមួយបានទេ?អាចទៅរួច។
ប៉ុន្តែការស្រលាញ់មនុស្សពីរនាក់ មិនមែនមានន័យថាជាមនុស្សល្អចំពោះអ្នកទាំងពីរនោះទេ។
មានអ្នកដែលស្រលាញ់ប្រពន្ធដោយសារការទទួលខុសត្រូវ ស្រលាញ់ជនទីបីដោយសារអារម្មណ៍។ មានអ្នកដែលរក្សាគ្រួសារព្រោះភាពនឹងនរ រក្សាជនក្រៅព្រោះចំណង់ចំណូលចិត្ត។ មានអ្នកដែលមិនចង់បាត់បង់ប្រពន្ធកូន ហើយក៏មិនចង់លែងដៃពីអ្នកដែលធ្វើឱ្យខ្លួនមានអារម្មណ៍ថា ខ្លួនបានរស់ឡើងវិញ។ ស្តាប់ទៅហាក់ដូចជាឈុតឆាករឿងកម្សត់ ប៉ុន្តែនិយាយឱ្យចំទៅ នោះគឺភាពលោភលន់។

ជនទីបីពេលខ្លះក៏គួរឱ្យអាណិតណាស់ដែរ។ ព្រោះពួកគេដាក់បេះដូងខុសកន្លែង។ ពួកគេដឹងថាខ្លួនមិនអាចមានគេបានពេញលេញ ប៉ុន្តែនៅតែមិនព្រមលែងដៃ។ ដឹងថាខ្លួនខុស ប៉ុន្តែនៅតែលួងលោមចិត្តខ្លួនឯងថា “សេចក្ដីស្រលាញ់គ្មានទោសកំហុសទេ”។ ដឹងថាថ្ងៃនីមួយៗកន្លងផុតទៅធ្វើឱ្យចិត្តកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរ ប៉ុន្តែគ្រាន់តែគេទន់ភ្លន់បន្តិចក៏ងាយទន់ចិត្តទៅវិញ។

ពួកគេល្ងង់។ ពិតជាល្ងង់មែន។ប៉ុន្តែភាពល្ងង់ខ្លៅនោះមិនអាចក្លាយជាហេតុផលដើម្បីបន្តធ្វើបាបស្ត្រីម្នាក់ទៀតបានឡើយ។
អ្នកអាចនិយាយថា៖ “ខ្ញុំក៏ឈឺចាប់ដែរ”។ ពិតមែន។ ប៉ុន្តែការឈឺចាប់របស់អ្នកមិនអាចលុបបំបាត់ការទទួលខុសត្រូវរបស់អ្នកបានទេ។ អ្នកអាចនិយាយថា៖ “ខ្ញុំមិនបានតាំងចិត្តបំផ្លាញគ្រួសារអ្នកណាទេ”។ អាចនឹងពិត។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើខ្លួនឯងដឹងថាវត្តមានរបស់ខ្លួនកំពុងធ្វើឱ្យគ្រួសារគេប្រេះឆា ហើយនៅតែបន្តរស់នៅទីនោះទៀត នោះអ្នកលែងជាអ្នកគ្មានទោសកំហុសទាំងស្រុងទៀតហើយ។
នៅលើលោកនេះ មានរឿងខ្លះមិនមែនចេះតែស្រលាញ់ហើយត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យចូលទៅនោះទេ។

បុរសដែលមានប្រពន្ធមានកូនហើយ ទោះបីជាគាត់ឯកោប៉ុណ្ណា ពិបាកចិត្តប៉ុណ្ណា ខ្វះខាតប៉ុណ្ណា កិច្ចការដំបូងដែលគាត់ត្រូវធ្វើគឺការដោះស្រាយជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់ខ្លួនឱ្យស្អាតបាត។ បើមិនទាន់ច្បាស់លាស់ជាមួយមនុស្សចាស់ផងបែរជាទាញមនុស្សថ្មីចូលមក នោះមិនមែនជាស្នេហ៍ពិតទេ។ នោះគឺភាពអាត្មានិយម។
ចំណែកស្ត្រីដែលមកក្រោយ ប្រសិនបើនៅមានការស្រលាញ់ថែរក្សាខ្លួនឯងបន្តិចបន្តួច គួរតែសួរខ្លួនឯងថា៖ តើខ្លួនចង់រស់នៅមួយជីវិតក្នុងតំណែងបែបណា?

មនុស្សម្នាក់ដែលត្រូវបានគេជ្រើសរើសយ៉ាងត្រឹមត្រូវ ឬមនុស្សម្នាក់ដែលត្រូវចាំក្នុងទីងងឹត?

មនុស្សម្នាក់ដែលត្រូវបានចាប់ដៃបើកចំហ ឬមនុស្សម្នាក់ដែលត្រូវបានគេស្រលាញ់តែក្នុងពេលម៉ោងដែលទំនេរ

មនុស្សម្នាក់ដែលមានសេចក្តីស្ងប់សុខ ឬមនុស្សម្នាក់ដែលមួយថ្ងៃៗចេះតែដាក់បន្ទុកទារុណខ្លួនឯងហើយហៅវាថាជាវាសនា?

កុំយល់ខុសលើការឈឺចាប់របស់ជនទីបី។ កុំយកភាពទោរទន់សោកស្តាយមកធ្វើជាភស្តុតាងនៃស្នេហាដ៏ជ្រាលជ្រៅ។ កុំគិតថាខ្លួនឯងទ្រាំឈឺចាប់ច្រើនជាងគេ ហើយស្នេហារបស់ខ្លួនខ្ពង់ខ្ពស់ជាងគេនោះ។

មានការឈឺចាប់ខ្លះមិនបានធ្វើឱ្យមនុស្សម្នាក់មានភាពល្អប្រសើរឡើងទេ។

ឃុំទុកដើម្បីឱ្យមានកន្លែងបន្ថែមសម្រាប់ទទួលការស្រលាញ់។

ឃុំទុកដើម្បីកាត់បន្ថយភាពឯកោ។

ឃុំទុកដើម្បីបំពេញចំណង់អារម្មណ៍របស់ខ្លួន។

ប៉ុន្តែការឃុំឃាំងមនុស្សម្នាក់ក្នុងភាពស្រពិចស្រពិល មិនមែនជាការស្រលាញ់ទេ។ នោះគឺការធ្វើបាប។

ជនទីបីមិនមែនជានិច្ចកាលសុទ្ធតែជាមនុស្សអាក្រក់នោះទេ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើដឹងថាខុសហើយនៅតែបន្ត នោះមិនយូរមិនឆាប់ក៏ត្រូវតែសងសាច់ឈាមវិញដោយភាពស្ងប់សុខនៃជីវិតខ្លួនឯងដែរ។
មានស្នេហាខ្លះដែលត្រូវតែបញ្ឈប់ មិនមែនមកពីអស់ចិត្តស្រលាញ់នោះទេ។
ហើយស្រ្តីអើយ កុំផ្លាស់ប្តូរខ្លួនឯងឱ្យទៅជាដំណាក់កាលអារម្មណ៍ដែលចូលមកជ្រៀតជ្រែកក្នុងជីវិតរបស់បុរសដែលគ្មានភាពច្បាស់លាស់ឱ្យសោះ។
អ្នកស័ក្តិសមនឹងស្នេហាដែលមិនបាច់លាក់បាំង។
ស័ក្តិសមនឹងបុរសដែលស្រលាញ់អ្នកដោយមិនចាំបាច់ធ្វើឱ្យអ្នកណាផ្សេងត្រូវខ្ទេចខ្ទាំ។
ស័ក្តិសមនឹងទំនាក់ទំនងដែលពេលរំលឹកដល់ម្តងៗ ចិត្តមិនចាំបាច់អោនចុះដោយសារភាពខ្មាស់អៀននោះទេ។
ការស្រលាញ់បុរសមានគ្រួសារអាចជាការស្រវឹងស្រាខុសតម្រា។
ប៉ុន្តែពេលស្វាងឡើងហើយ ត្រូវដឹងផ្លូវដើរចេញ។ព្រោះថាស្នេហាពិតមិនត្រឹមតែសួរថាខ្លួនឈឺចាប់ប៉ុណ្ណាប៉ុណ្ណោះទេ។វាថែមទាំងសួរថា៖ តើខ្លួនបានធ្វើឱ្យអ្នកណាឈឺចាប់ព្រោះតែស្នេហាមួយនេះ🪻✍️

#អត្ថបទជីវិត

12/08/2026

#បើមនុស្សពីនាក់ស្រលាញ់គ្នា
✍️ការស្រឡាញ់មនុស្សម្នាក់មិនមែនជារឿងពិបាកទេ។អ្វីដែលពិបាកគឺការស្រឡាញ់ឱ្យបានយូរអង្វែង។ព្រោះថារំជួលចិត្តដំបូងងាយនឹងកើតមានណាស់ ប៉ុន្តែវាក៏ងាយនឹងរលាយបាត់ទៅវិញដែរ នៅពេលដែលជីវិតពិតចាប់ផ្តើមគោះទ្វារចូលមក។រវាងមនុស្សចម្លែកពីរនាក់ តាមពិតទៅគ្មានអ្វីដែលហៅថា "ត្រូវគ្នាស្រាប់តាំងពីដំបូង" នោះទេ។អ្វីដែលយើងឃើញពេលជួបគ្នាដំបូងគ្រាន់តែជាការញាប់ញ័រលើផ្ទៃក្រៅ ជាអារម្មណ៍ប្លែកនៃការទាក់ទាញ មិនទាន់ជាការស្រុះស្រួលគ្នានៃពិភពខាងក្នុងទាំងពីរឡើយ។

*ចង់ស្រឡាញ់ គឺត្រូវតែត្រូវគ្នា ចង់ត្រូវគ្នា គឺត្រូវតែយល់ចិត្តគ្នា។
ហើយចង់យល់ចិត្តគ្នា គឺចាំបាច់ត្រូវនិយាយគ្នាប៉ុណ្ណោះ។
*និយាយអំពីទម្លាប់ដែលនៅជាប់នឹងខ្លួនយើងច្រើនឆ្នាំមកហើយ។
*និយាយអំពីអ្វីៗដែលធ្វើឱ្យចិត្តយើងងាយនឹងរងរបួស។
*និយាយអំពីរបៀបដែលយើងមើលឃើញជីវិត របៀបដែលយើងគិតអំពីអនាគត។
*និយាយអំពីការរំពឹងទុកក្នុងទំនាក់ទំនងមួយ។
✍️និយាយអំពីរបៀបដែលយើងត្រូវការឱ្យមនុស្សម្នាក់ទៀតបង្ហាញវត្តមានក្នុងជីវិតយើង។មិនមែនដើម្បីទាមទារទេ ប៉ុន្តែដើម្បីកុំឱ្យភាគីម្ខាងទៀតត្រូវអង្គុយទាយចិត្ត។
ព្រោះថាមានតែពេលនិយាយចេញមកទេ ទើបមនុស្សយើងមានឱកាសយល់បានត្រឹមត្រូវ។មានតែពេលចែករំលែកទេ ទើបគេអាចឈានចូលមកក្នុងពិភពរបស់យើងដោយមិនវង្វេងផ្លូវ និងដោយមិនចេតនាយកការឈឺចាប់មកឱ្យគ្នា 🪻✍️
គំនិតនេះមិនប្រាកដថាត្រឹមត្រូវទាំងស្រុងទេ រីករាយទទួលយកគ្រប់មតិរិះគន់ក្នុងន័យស្ថាបនា☺️❤️
#អត្ថបទជីវិត

12/08/2026

ចូរធ្វើជាខ្លួនឯងដែលមានតម្លៃ ជាជាងធ្វើជាស្រមោលរបស់អ្នកដទៃដែលល្អឥតខ្ចោះ🪻❤️