12/04/2026
🐾💔 දොර 4 ළඟ දින 832ක් බලා හිටපු පූසෙක්… ඔහු බලා හිටියේ ආපහු නොඑන කෙනෙක් වෙනුවෙන්....
කැනඩාවේ නෝවා ස්කෝෂියා උතුරු ප්රදේශයේ තියෙන කුඩා ගුවන් තොටුපලක, 2020 වසරේ වසන්තයේ දවසක, සුදු-අළු දිග කෙස් තියෙන පූසෙක් හදිසියේ පෙනී ඉඳලා තිබුණා.. ..
ඔහු ඉඳලා තිබුණේ — Arrival Gate 4 ළඟ.
කොලර් එකක් නැහැ. චිප් එකක් නැහැ. කවුරුත් හඳුනාගත්තෙත් නැහැ.
කාර්ය මණ්ඩලය හිතුවේ , මේක පාරේ යන පූසෙක් වෙන්න ඇති කියලා. කෙනෙක් වතුර ටිකක් දාලා තිබුණා. ඔහු ඒක බීලා… නතර උනා.
ඊළඟ දවසෙත් ඔහු එතනමයි....
ඊළඟ දවසෙත් එහෙමයි.
හැමදාම උදේ 7:40ට, පළවෙනි ගුවන් යානය යන වෙලාවට ඇවිල්ලා ඉඳලා ඉස්සර,එකම තැනට ,බැංකුවක් සහ කාච දොරක් අතර තියෙන පොඩි තැනකට , ඇවිල්ලා හිඳගෙන,
දොර දිහා බලලා ඉන්නවා.
එතනින් එළියට එන හැමෝම ඔහු දෙස බැලුවා.
ඒත් කවුරුවත් ලගට ගියේ නම් නැහැ....
මියෑව් කිව්වෙ නැහැ.
කවුරුත් පස්සේ ගියා නැහැ.
ඒත්…
ඔහු බලා හිටියා.
එක් එක් මුහුණ, වමෙන් දකුණට ඔහු ඇස් වලින් හඹා ගත්තා…
ඊළඟට නැවත දොර දිහා බලලා නැවත බලා හිටියා.
කාර්ය මණ්ඩලය ඔහුට නමක් දුන්නා — “Gate” 🐱
මාස ගියා....
උණු කාලයත්, හිම වැටෙන ශීත කාලයත් ගියා.
පැන්ඩමිකයෙන් ගුවන් යානා නතර වෙලා තිබුණු දවස් වලත් දොරක්වත් ඇරෙන්නෙ නැති දවස් වලත් Gate එතනම හිටියා.
අදාල දොරක් නොඇරුණත්,
ඔහු බලා හිටියා.
වසර තුනක් උදේ වැඩ කළ බෑග් හසුරුවන්නෙකු කිව්වා ,
“මං කවදාවත් ඔහුව වෙන තැනක හිඳගෙන දැක්කේ නැහැ. ඒ තැන ඔහුට ලෝකෙම වගේ.”
2021 දී පශු වෛද්යවරයෙක් ඔහුව පරීක්ෂා කරලා කිව්වා —
ඔහු වයස අවුරුදු 11ක් වටිනවා....
සෞඛ්ය තත්වය හොඳයි… ඒත් වයස යනවා.
ශීත කාලෙට ඔහුට ගමන් කරන්නත් අමාරුයි.
ඒත්…
හැමදාම 7:40ට ඔහු එතනට එනවා...
🌧️ 2022 වසන්තයේ දවසක…
ගැහැණු කෙනෙක් ඔහු ඉදිරියට නවතිලා හඬන්න පටන් ගත්තා.
ඇය කියලා තිබුණා ,
ඇගේ තාත්තා 2020 අප්රේල් මාසයේ මිය ගියා කියලා.
ඔහු ගුවන් තොටුපලට ලඟින් තනිව ජීවත් වෙලා තිබුණා.
ඔහුට පරණ shelter එකකින් ගත්ත පූසෙක් හිටියා.
ඒ පූසාව පසුව හමුවෙලා නැහැ.
ඇගේ තාත්තා long-haul driver කෙනෙක්.
සති ගණනාවක් ගමන් කරලා ,ගෙදර එනකොට හැමදාම ගුවන් යානයෙන්මයි.
ඔහු හැමදාම එන්නේ Gate 4 හරහා....
ඔහු කියලා තිබුණා ,
“මං කොච්චර පරක්කු වුණත්, මගේ පූසා මාව බලාගෙන ඉඳිනවා” කියලා.
ඒ වෙලාවට හැමෝටම තේරුණා…
Gate කියන්නේ ඒ පූසා.
ඔහු ගෙදරින් ගියා…
ගුවන් තොටුපලට ආවා…
ඔහුගේ අයිතිකරු හැමදාම එන දොර හොයාගෙන…
එතනම හිඳගෙන බලා හිටියා.
දින 832ක්.....
ඔහුට තේරුණේ නැහැ ,
ඔහු බලා හිටපු මනුස්සයා මිය ගියා කියලා.
ඔහු දැනගෙන තිබුණේ එක දෙයක් විතරයි
“මෙතනින් තමයි ඔහු හැමදාම ආවෙ.”
ඒ නිසා…
ඔහු බලා හිටියා.
ඇය ඔහු ළඟ පැයකට ආසන්න කාලයක් හිඳගෙන හිටියා.
Gate ඇයව බැලුවේවත් නැහැ.
ඔහු දොර දිහාමයි බැලුවේ.
ඇය පස්සේ කිව්වා —
“මට දැකපු හදවත කැඩී වේදනාම දෙන දෙය මේකයි…
ඔහු දුක් විඳින නිසා නෙවෙයි…
ඔහු මෙතරම් ඉවසීමෙන්, විශ්වාසයෙන් බලා හිටපු නිසා.”
ඇය ඔහුව ගෙදර ගෙන ගියා.
🏡 පළවෙනි මාස 2කදී…
හැම උදේම 7:30ට, Gate ගෙදර දොර ළඟට ගිහින් හිඳගෙන ,දොර දිහා බලලා 9 වෙනකන් බලා හිටියා.
ඊට පස්සේ… නිහඬව යන්න යනවා.
අවසානයේ ඒක නතර උනා.
ඇයට තේරෙන්නේ නැහැ ,
ඔහු අත්හැරියාද…
අමතක කළාද…
නැත්තම් තේරෙන්න බැරි දෙයක් හිතෙන් පිළිගත්තද කියලා.
❄️ 2023 ශීත කාලයේ…
Gate මැරුණා.
ඔහු හිටියේ දොර දිහා බලාගෙන.
💔
ඔහු බලා හිටපු කෙනා…
කවදාවත් ආපහු ආවේ නැහැ.
ඒත් ඔහු බලා හිටීම නවත්තුවේ නැහැ.
උපුටා ගන්නා ලදි