30/05/2026
ပြောရဆိုရအခက်ဆုံး (၂)နှစ် (၄)နှစ်ကြားအရွယ်
အသက် ၂ နှစ်ကနေ ၄ နှစ်ကြားအရွယ်ဆိုတာ တကယ်ကို စိတ်ရှည်သည်းခံမှု အစမ်းသပ်ခံရဆုံး အချိန်ပါပဲ။
ရိုက်တာ၊ ပြေးတာ၊ အော်ဟစ်တာတွေ ကြုံလာရတဲ့အခါ "ငါ့ကလေးက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဆိုးနေရတာလဲ" လို့ တွေးပြီး စိတ်ညစ်နေမိလား?
Parenting စာအုပ်ကောင်းတစ်အုပ်ဖြစ်တဲ့ “Tiny Humans, Big Emotions" မှာတော့ ဒါဟာ ဆိုးသွမ်းတဲ့ အပြုအမူ (Bad Behavior) မဟုတ်ဘဲ ကလေးဘဝရဲ့ သဘာဝကျတဲ့ ဖွံ့ဖြိုးမှုအဆင့်တစ်ခုသာ ဖြစ်တယ်လို့ ဆိုထားပါတယ်။
၁။ သူတို့မှာ "ဘရိတ်စနစ် (Brake System)" မရှိသေးပါဘူး။
ဒီအရွယ်ကလေးတွေရဲ့ ဦးနှောက်ဟာ စိတ်ခံစားချက်ကို ထိန်းချုပ်ပေးတဲ့ "ဘရိတ်" မပါသေးတဲ့ ကားတစ်စီးနဲ့ တူပါတယ်။ သူတို့ တစ်ခုခုကို အရမ်းလိုချင်တဲ့အခါ၊ ဒါမှမဟုတ် စိတ်တိုတဲ့အခါ ဦးနှောက်က ချက်ချင်း တုံ့ပြန်ဖို့ပဲ သိပါတယ်။ ဒါကြောင့် ရိုက်မိတာ၊ အော်မိတာတွေဟာ တမင်သက်သက် ရိုင်းစိုင်းတာမဟုတ်ဘဲ သူတို့ရဲ့ Impulse Control (စိတ်ကိုထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း) မဖွံ့ဖြိုးသေးလို့ ဖြစ်ပါတယ်။
၂။ ဒါဟာ "Early Childhood" ရဲ့ သဘာဝပါ
ကလေးတွေဟာ သူတို့ရဲ့ ခံစားချက်တွေကို စကားလုံးနဲ့ ဘယ်လိုဖော်ပြရမလဲ မသိသေးပါဘူး။ သူတို့မှာ ရှိသမျှ ခံစားချက်အလုံးအရင်း (Big Emotions) တွေကို အပြုအမူနဲ့ပဲ ထုတ်ဖော်တတ်ကြတာပါ။ ဒါကြောင့် ဒါကို "အကျင့်မကောင်းတာ" လို့ မမြင်ဘဲ "သင်ယူနေဆဲ အဆင့်" လို့ မြင်ပေးဖို့ အရေးကြီးပါတယ်။
၃။ မေမေတို့ ဘာလုပ်ပေးနိုင်မလဲ?
ကိုယ့်ဘက်က တည်ငြိမ်ပေးပါ: ကလေးက စိတ်လှုပ်ရှားနေချိန်မှာ ကိုယ်ကပါ လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားရင် အခြေအနေက ပိုဆိုးလာပါလိမ့်မယ်။ မေမေက သူတို့အတွက် တည်ငြိမ်တဲ့ "ကျောက်ဆူး" တစ်ခု ဖြစ်ပေးလိုက်ပါ။
၄။ခံစားချက်ကို နာမည်တပ်ပေးပါ: “သား/သမီး အခု ဒေါသထွက်နေတာလား၊ စိတ်ဆိုးနေတာလား" လို့ မေးပေးခြင်းဖြင့် သူတို့ရဲ့ ခံစားချက်ကို နားလည်အောင် ကူညီပေးပါ။
၅။ဘေးကင်းအောင် ထိန်းပေးပါ: "ရိုက်တာကိုတော့ မေမေ ခွင့်မပြုဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သား စိတ်ဆိုးနေတာကိုတော့ မေမေ နားလည်တယ်" ဆိုပြီး နယ်နိမိတ် (Boundaries) ကို အေးအေးဆေးဆေး သတ်မှတ်ပေးပါ။