20/04/2026
အသက်ကြီးလာမှ... တဖြည်းဖြည်း သိလာရတဲ့ အမှန်တရား(၅)ခု
၁။ လူတိုင်းကို လိုက်ရှင်းပြနေဖို့ အချိန်မရှိတော့ဘူး။
အရင်ကတော့ ကိုယ့်ကို အထင်လွဲမှာ ကြောက်လို့၊ အားလုံးနဲ့ အဆင်ပြေချင်လို့ လိုက်ရှင်းပြခဲ့ဖူးတယ်။ အခုတော့... နားလည်ချင်တဲ့သူက အလိုလိုသိသလို၊ နားမလည်ချင်တဲ့သူကို ရှင်းပြနေရတာ ကိုယ့်ရဲ့ "အကြည်ဓာတ်" ကိုပဲ အလကားဖြုန်းတီးတာလို့ သိသွားပြီ။
၂။ "သီးသန့်နေခြင်း" က အားအင်တစ်ခုပါဘဲ။
လူအများကြီးကြားမှာ ဟန်ဆောင်ရယ်မောပြီး Energy အကုန်ခံရတာထက်၊ ကိုယ့်အခန်းလေးထဲမှာ ကိုယ်နှစ်သက်တဲ့ ဝါသနာတစ်ခုခုနဲ့ ငြိမ်သက်နေရတာက ပိုပြီး စိတ်ချမ်းသာဖို့ကောင်းတယ်။ "ပွဲတိုင်းမှာ ငါမပါလည်း ဖြစ်တယ်" ဆိုတဲ့အသိက အရမ်းကို ပေါ့ပါးပါတယ်။
၃။ ကျန်းမာရေးက အကြီးဆုံးသော စည်းစိမ်ပါဘဲ။
ပိုက်ဆံတွေ၊ အောင်မြင်မှုတွေနောက် အတင်းလိုက်ရင်း ခန္ဓာကိုယ်ကို ပစ်ထားခဲ့မိတာ နောင်တရစရာပါ။ အခုတော့ အေးအေးဆေးဆေး အိပ်စက်ရခြင်းနဲ့ နာကျင်မှုကင်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ရှိခြင်းက ဘယ်လောက်တန်ဖိုးရှိလဲဆိုတာ လက်တွေ့သိလာရပြီ။
၄။ စိတ်ဆိုးတာထက်... နားလည်ပေးလိုက်တာက ပိုသက်သာတယ်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က ကိုယ့်ကို နာကျင်အောင်လုပ်ရင် အရင်လို ပြန်တုံ့ပြန်ဖို့ အားမရှိတော့ဘူး။ "သူ့မှာလည်း သူ့အကြောင်းနဲ့သူ ရှိမှာပါ" လို့ တွေးပြီး လမ်းခွဲလိုက်တာက ကိုယ့်စိတ်ကို မီးမလောင်စေတော့ဘူး။ ခွင့်လွှတ်ခြင်းဟာ တစ်ဖက်လူအတွက်မဟုတ်ဘဲ ကိုယ့်ငြိမ်းချမ်းမှုအတွက်ဆိုတာ သိလာရတယ်။
၅။ ပျော်ရွှင်မှုဆိုတာ "ရရှိခြင်း" မဟုတ်ဘဲ "သိရှိခြင်း" သာဖြစ်တယ် ။
အဝေးကြီးမှာရှိတဲ့ အရာတွေကို လှမ်းမျှော်ကြည့်နေမယ့်အစား၊ ဒီနေ့ သောက်လိုက်ရတဲ့ ရေတစ်ခွက်ရဲ့ အေးမြမှု၊ မိသားစုရဲ့ ထမင်းဝိုင်းလေး၊ ကိုယ့်ဘေးမှာ ရှိနေပေးတဲ့ လူနည်းစုလေးတွေကို ကျေးဇူးတင်
"အသက်ကြီးလာတယ်ဆိုတာ... အရာရာကို ပိုပိုင်ဆိုင်လာတာထက်၊
မလိုအပ်တာတွေကို ပိုစွန့်လွှတ်တတ်လာတာပါပဲ။
