14/10/2023
Mensen vragen me wel eens; "Is dat reizen nou niet eenzaam?"
Daar kan ik volmondig "Nee" op zeggen!
Althans, meestal...
Want meestal ben ik té druk met mijn gasten, problemen oplossen, reizen voorbereiden of andere zaken. En dat was ook de afgelopen twee weken, hier in een heftige Brazilië-reis, niet anders.
En druk zijn met "die andere zaken"? Daarmee bedoel ik ook zeker, 25 jaar lang zorgen voor ons mam.
Dat hoeft niet meer, want het gaat super goed met haar!
Toch voel ik me nu weer heel even volledig moederziel alleen...
Nét zoals ik me précies 20 jaar geleden heb gevoeld.
Op précies dezelfde plek: namelijk Búzios in Brazilië.
Nóóit gedacht dat ik hier nog ooit terug zou komen.
En toch ben ik er nu weer!
Heel gek en heel dubbel.
Leuk is anders...
Voor de mensen, die mijn eerste boek 't Laatste rondje is van mij... in huis hebben?
Pagina 432 is het verhaal, dat me nu weer précies hetzelfde laat voelen als destijds.
En alles wat daarna is gekomen?
Dat staat in de rest van het boek en boek 2...en dat was Pittige S**t!
www.pittiges**t.nl
Hier is veel ellende begonnen en nu ben ik na 20 jaar weer terug.
Wat wil het universum daarmee?
Het énige verschil van toen en nu?
Destijds heb ik aan diverse mensen om hulp gevraagd vanwege een depressieve en zéér zieke mama en voelde ik me compleet alleen en in de steek gelaten. Door alles en iedereen!
Anno 2023 gaat het met moeders weer goed...maar sta ik er nog steeds alleen voor...
En dat is pijnlijk.
Maar ik moet het vandaag onder ogen zien, mijn kop knalt al dagen uit elkaar.
Mede door het harde werken op deze vermoeiende reis.
Mama Mieke Verdonschot gaat goed.
Dat hebben we toch maar mooi bereikt.
Daar hebben we 25 jaar héél hard voor gevochten.
En het is ons gelukt.
Ten kosten van...tja, te veel...
En dat besef komt hier verdomme heel hard binnen.
Accepteren, denk aan het positieve en door.
Loslaten, makkelijker gezegd dan gedaan, zeker als je er een oneerlijk gevoel aan over houdt.
Dit is mijn Lot...mag ik het een kut-Lot vinden?
Accepteren en doorgaan, makkelijker gezegd dan gedaan als je het gevoel hebt dat je na 20 jaar weinig bent opgeschoten en er zelfs op achteruit bent gegaan.
Ik sta op précies dezelfde plek als 20 jaar geleden met précies hetzelfde klotegevoel.
Just breathe Nicole....
Just breathe...