21/03/2021
Tijdreis deel 16
De eindstreep is in zicht en vandaag is het tijd om dank te zeggen aan al mijn hulptroepen. Alle mensen die in al die jaren vierkant achter mij stonden en mogelijk gemaakt hebben dat ik winkeltje kon spelen (deed ik als kind al).
Op de allereerste plaats Theo, die mij heel onbaatzuchtig verklaarde: ik ga je helpen jou droom waar te maken! En zo was hij in charge voor de afdeling administratie, inkoop, bevoorrading, schoonmaak, kinderoppas, uitpakken en prijzen en het opvangen van alle klappen in welke vorm dan ook.😘
Dan natuurlijk onze kinderen, die wij meesleurden naar beurzen en inkoopdagen. Soms keken zij hun ogen uit van het spektakel in de gekke modewereld.Als wij ons moesten concentreren pakten zij de Nintendo of de kleurpotloden en waren zoet. Dikke kus en knuffel voor jullie. Jullie stonden nooit in de weg 😘😘
En natuurlijk onze geweldige ouders, die zowel achter de toonbank als ook achter de kinderwagens er altijd voor ons waren. Serieus, het was ons niet gelukt zonder jullie vangnet.😘😘😘
En dan onze vele verkoopsters door de jaren heen die wij 100% konden vertrouwen en die er voor ons waren als het nodig was. En onze allerlaatste verkoopster, mijn schoonzus Froukje, die zich met hart en ziel voor ons inzette alsof het haar eigen was. 😘
En last but not least, onze klanten. Waar waren wij zonder jullie? Zoveel jaren, zoveel loyaliteit, zoveel complimenten, zo vele blije gezichten en echte dankbaarheid. Zoveel handen schudden boven de toonbank.Zo veel mooie gesprekken. Wij zullen jullie enorm missen.
Dank lieve allemaal!!!
Daar was toch zo’n bijbels verhaal van die vrouw van Lot. Zij mocht zich niet omdraaien. En wat deed die stomme trut? Zij draaide zich om en verstarde tot een zoutzuil. Dus ik ben niet van plan achterom te kijken, want ik wil niet conserveren. Ik wil verder vooruit.
En waarheen dat vertel ik jullie nog.
