Textielfabrique

Startpagina
Nederland
Rotterdam
Textielfabrique

Textielfabrique biedt workshops en masterclasses voor professionals en geïnspireerde textielliefhebbers.

Textieflabrique is gespecialiseerd in Japanse ambachtelijke weef, patroon en print technieken. Wij verkopen biologische stoffen, groen hart wol, fairtrade stoffen en garens en geven workshops over de achtergrond en productie van textiel. Gespecialiseerd in het verven met plantaardige indigo, het verven met natuurlijke verfstoffen, sashiko borduren, shibori, borduren, weven, breien en na**en.

01/11/2024

Echte gesprekken. In tijd en ruimte. Tussen kunstenaars tijdens het maken van werk. 💫 magic.

01/11/2024

Ahja aan deze foto kan je beter zien dat het om natuurlijke kleuren gaat. Naar het schijnt heeft vincent vanuit deze draadjes de kleur stellingen in dit schilderij bepaald. Het is een van de mooiste werken van Vincent in het Kröller-Müller Museum. Hij heeft duidelijk het licht 💡 gezien lijkt me. In het museum hangen ook veel schilderijen van zijn hand met weefgetouwen. Daar hing een lamp boven, boven die schilderijen. Boven de aardappel eters hing ook een lamp. Beetje vergelijkbare olie lamp. Hij komt ook voor ik tekeningen van Marcel Duchamp. Het zijn olielampen. Anders dan elektrisch licht beweegt licht van een vlam. Dat inspireert natuurlijk. Aardappels met een klont boter. Armoede jan je denken. Maar ze aten wel van een fijn wit linnen kleed.

01/11/2024

Ik verheug me op dit gesprek. Heel fijn dat Phoebus dit organiseert. De kunsthistorica Mirjam Deckers zal aanwezig zijn om iets te vertellen over haar onderzoek naar textiel en maak processen in de voormalige textiel studio’s van Bauhaus weefsters.

Gesprekken n.a.,v. het Ladekastproject op 3 november 2024:

14 - 14.45 uur: Vivian Ammerlaan VERTELT over haar werk: het gaat om fotowerken gemaakt met chemische stoffen. In hoeverre is de hand van de kunstenaar zichtbaar, in hoeverre speelt toeval een rol? In welke context mogen wij het werk van Vivian Ammerlaan te plaatsen?

15-15.45 uur: een GESPREK tussen kunstenares Maaike Gottschal en kunsthistorica Mirjam Deckers, Universiteit Groningen, die onderzoek doet naar Bauhaus kunstenares/weefster Gunta Stölzl. Het gesprek gaat over weven - de traditie, het handwerk, en contemporaine werken. In welke context is het werk van Maaike Gottschal te plaatsen?

Graag aanmelden i.v.m. aantal stoelen.

01/11/2024

Interessant dit! Leuke om te lezen. Ik wist niet dat wij Nederlanders zo’n exotisch verleden hadden (net als andere culturen) waar het graf rituelen betreft. Blijkbaar werden onze voorouders begraven met ongelofelijke hoeveelheden handgesponnen en handgeweven prachtig textiel en fraaie zwaarden. Prachtig die mantelspelden ook! Hoe zouden die kleren er uitgezien hebben en zouden ze toen echt al kennis gehad hebben van het verven met de grand teints onder de natuurlijke verfstoffen? De wetenschap gaat zo snel deze tijden. Mogelijk krijgen we er binnenkort beelden bij hoe zo’n belangrijk persoon er in die tijd uitzag! Het triggert mijn fantasie.

30/10/2024

Ik had tijdens tijdens de lezing van Mirjam Deckers vernomen dat de Nederlandse Bauhaus weefster Kitty van der Mijll Dekker ook, net als ik, textiel voor over een vleugel of piano had geweven.

Ik kan er niks over vinden in Google dus ik zal de archieven in moeten als ik meer wil weten. Wat ik wel tegen kwam was een artikel op de site van de Gerrit Rietveld Academie over Bauhaus weefsters en Kitty van der Mijll Dekker in het bijzonder.

Er zaten beelden van Bauhaus weefsters bij het artikel is dat het werk van Ani Albers er uitspringt. Alsof het in een andere tijd is geweven, of eigenlijk andersom haar werk is tijdloos en het werk van de anderen meer passend bij die tijd.

Ani Albers was niet alleen geïnteresseerd in textiel van alle tijden. Dat heeft natuurlijk te maken met een diepe interesse in haar vakgebied. Ik pakte een van haar boeken er nog even bij daar staan ook werken in van andere culturen en uit andere tijden. Voor mij zijn dit vertrouwde beelden natuurlijk. Ik deel ze toch even.

Dit tijdloze textiel komt uit Anni Albers On Weaving. Absoluut een prachtig boek!

29/10/2024

Erg gelukkig wordt je er niet van van al dat papier werk en de open calls. Het trekt je in het verleden. Het moet toch gebeuren. Werk tonen is belangrijk.

Hoe ziet de toekomst van de kunst eruit? Ik zie het wel voor me. Alle oude media en technieken blijven gewoon mee doen. Zo is het altijd geweest.

Hoe ontwerp je eigenlijk een algoritme. Waarschijnlijk lijkt het op de oude manieren van kunst maken maar dan met de technologie van het heden.

Een kunstenaar die handig is met computer technologie ontwerpt zo'n algoritme. Een soort instructie met een doel. Je kan zo zonder je handen vuil te maken een portfolio bij elkaar vegen op basis van bestaande informatie. En werken die bestaan uit bijenkaar gezochte informatie en beelden.

Sommige van die beelden kan je natuurlijk 3d laten uitvoeren voor exposities. Je kan ze uit laten voeren door ambachtsmensen of gewoon naar een 3d printer sturen.

Ik moest vandaag met deze gedachten even aan mijn verblijf in Japan denken waar een Japanse meester (een 'living treasure) mij introduceerde in de techniek van Ikat weven. Ik had er toen al wat onhandige maar sympathieke oefeningen mee gedaan met deze techniek maar toch echt heel anders dan de introductie met hele oude kennis die daar in Japan al eeuwen word doorgegeven in Ikat weven. Een uitsparing (resist) techniek.

Mijn Japanse meester deed niet mysterieus over deze techniek. We kregen alle mogelijke kennis mee om thuis mee te experimenteren. Hij wist natuurlijk dat dit prima kan want een kunstenaar moet jaren oefenen om ook maar iets dicht bij te komen van zijn expertise.

Gecodeerd draad. Er zit een patroon in dit draad wat ontworpen is gelijk de huidige algoritmen. Het doel daar? Schone kunsten produceren.

28/10/2024

Hier nog een van de grote parels van het Rijksmuseum. In lage resolutie. Niet geborduurd trouwens.

Waar ik over nadenk.. Al die beelden die je uit de collectie kan downloaden om afdrukken te maken. Het is een beetje open source. Dat interesseert me. Je mag ze gebruiken om af te drukken op een mok, of voor aankleding van je auto. Als beeld. Worden deze beelden ook gebruikt als voeding voor AI? Of hebben ze bescherming? Bescherming nodig? En hoe kan zo'n prachtig fragiel textiel toch zichtbaar gemaakt worden in het Rijksmuseum?

En wat gebeurt er met alle informatie die wij zelf delen? Mensen delen vaak hun gezicht hier op Facebook. Worden deze beelden gebruikt voor gezichts herkenings technieken? Weten we eigenlijk waar we aan mee werken en weten we iets van de gevolgen die dit heeft voor de toekomst.

Ik leef dus ik weef. Dat is weer eens iets anders dan 'Ik denk dus ik ben' van Descartes. Een holle frase natuurlijk. Anderen weven weer met wat wij delen. Het hoort mogelijk bij cultuur. Online weeft alles razendsnel. En waar blijft dit werk wat geen plaatje is maar gemaakt is in een tijd en met bijzonder ingewikkelde technieken. Een procedé met mogelijk wel 20 stappen.

Ik moet bij dit werk aan Bart van der Leck denken. Hij vond zelf een uitsparingstechniek uit. Vergelijkbaar met uitsparingstechnieken die in de textielkunst gebruikt worden. Zijn manier van werken was veel simpeler. Maar er zitten dan ook honderden jaren tussen de technieken.

27/10/2024

De eerste producten die door Jaquard machines geweven werden; portretten meneer Jacquard zelf. Vertalingen van etsen in textiel veelal. Deze kwam ik tegen deze week toen ik wat opzocht. Waarschijnlijk deed het dienst als reclamemateriaal. Die functie heeft de jacquardmachine nog steeds voor een groot deel vervult. Geweven plaatjes of ontwerpen. Heel imponerend en indrukwekkend en toch. Lang niet zo inspirerend als handgeweven textiel.

Wie ziet het nog handgeweven textiel? Wie weet nog hoe het gemaakt wordt? Je ziet weer veel textiel in de kunst tegenwoordig maar helaas zie je er weinig kennis van textiel in terug. De techniek van mechanische reproductie zorgde bijna voor een einde van de liefde voor handgeweven textiel. Het zorgde wel voor heel veel geweven plaatjes. Hopelijk gaan we in de toekomst ook wat meer investeren in kennis in dit vakgebied. Want echte liefde voor dit textielvakgebied doe je eigelijk toch het beste handmatig op.

Ik ben niet tegen nieuwe techniek of innovatie. Dat heeft geen zin. Ik ben me er wel van bewust dat technologische vooruitgang niet automatisch voor verbetering zorgt. Allen de mens kan daar voor zorgen. Of althans zijn best voor doen. Voor textiel is de technologische innovatie redelijk funest gebleken. Kijk maar naar de kwaliteit van textiel in winkels. Dit komt er van als je alleen maar inzet op sneller en meer.

Techniek zou wat vaker ingezet moeten worden om onze kwaliteit van leven te verbeteren. Gelukkig zijn daar ook mensen mee bezig. Nooit genoeg wat mij betreft.

Hier een notitie bij een tekst die ik aan het schrijven ben over textiel en technologie. Om over na te denken.

Tijdens mijn verblijf in Lyon bezocht ik het lokale weverij museum waar geschiedenis van de ontwikkeling van de Jacquard machine wordt toegelicht en waar weefwerken getoond worden die gemaakt zijn na deze technologische innovatie. De vraag naar sneller en meer zorgde voor de ontwikkeling van de Jacquard Machine. Daar waar het oorspronkelijke trekgetouw bemand werd door twee man, werd de wever die verantwoordelijk was voor het optrekken van de patroondraden vervangen door een ponskaarten machine.

De ponskaarten zorgen er voor dat de handelingen van de mens geautomatiseerd uitgevoerd kunnen worden. Het maakt de mens hier voor dus deels overbodig (een van de vele technische ontwikkelingen richting het huid AI). Deze ontwikkeling zorgde er voor dat er wel twintig keer sneller geweven kon worden. Inmiddels kan alles nog heeeeeel veel sneller natuurlijk.

De industriële revolutie in de textiel industrie ontstond vanuit de modernisering van weef en spintechnieken. De innovatie die de Jacquardmachine (1804) bracht betrof niet zozeer het textiel zelf maar de productie van het textiel. Deze innovatie bracht niet iets wat beter was (in het geval van het textiel) maar wel iets wat anders was. De kopie die men met de Jacquard machine maakte van het portret van de Jacquard was niet fraaier of interessanter dan het textiel wat gemaakt werd voor deze ontwikkeling. Integendeel. Het was een einde van een ontwikkeling in het handmatig innoveren van handgeweven textiel in Europa.

Het verbeterde niet de werkomstandigheden van arbeiders. Mechanisatie brengt lawaai met zich mee en mechanische ritmes, simpel werk en controle mechanismes om mensen in de gaten te houden die werk doen. Het zorgde ook niet voor betere inkomsten in de tijden die volgden. De innovatie zorgde wel voor rijkdom in het top segment van de industrie.

24/10/2024

Dit is het beeld van het werk wat ik voor Marisa Rappard zou gaan maken. Of althans het vertrekpunt. Ik hou natuurlijk wel van uitdagingen dus ik had gewoon ja gezegd tegen de opdracht. Je moet gewoon beginnen.

Ik was er meteen wel ook van doordrongen dat we ergens anders uit zouden komen. Ik kan dit beeld wel weven. Maar hebben we daar tijd genoeg voor om zoveel details te weven. Is het zinvol en levert het een goed kunstwerk op?. Uiteindelijk wil een kunstenaar toch dat? Gelukkig zijn we beiden kunstenaars met inderdaad de wens om een goed werk neer te zetten.

Ik heb de opdracht ook aangenomen omdat ik dacht dat het een interessante discussie op zou leveren waarover gepubliceerd kan worden. Mijn mening en ervaring is namelijk dat de meeste werken die na geweven beelden zijn vormgeving betreffen en geen kunst. Ik kan hier lang over uitweiden maar ik zal dat nu niet doen.

Ik ben begonnen om toch dat te doen wat dat wat het meeste weerstand opriep. Het na weven van het beeld. Ik selecteerde een paar onderdelen en begon. Om te kunnen laten zien wat er mogelijk was qua vertaling en ook omdat ik me er van bewust was dat het proces nieuwe mogelijkheden zou gaan opleveren.

Ik had het er bepaald niet makkelijk mee. En legde de werkjes en proeven steeds weer weg. Ik zoomde in op het beeld. Dacht na en verwierp veel opties die tijdverspilling zouden opleveren.

Ik dacht na over techniek die gebruikt werd om het beeld te maken en de technieken die gebuikt worden in het weven.

De technieken achter het beeld. Het werken met lagen, kantelingen, improvisatie met de digitale technieken. Spel en compositie.

De techniek van het weven gaat vooral over ruimte, ruimte tussen de draden, structuur, diepte en ook spel en compositie.

Na de proeven (hier niet getoond) kon ik vandaag het gesprek er over aan gaan. We hadden het over mooie details in de proeven en mogelijkheden. Naar mijn inzicht zou een nageweven beeld geen goed textielkunstwerk opleveren. Het zou te plat worden. Een lap stof met veel teveel visuele informatie. Onleesbaar. En niet verbonden met traditie en de geschiedenis van het weven als kunstvorm.

We bespraken mogelijkheden om het beeld helderder te krijgen en meer 3d. Met meer ruimte voor materiaal, structuur. Gelukkig had Marisa ook verder gewerkt en kwam met nieuwe beelden. Ik was er erg gelukkig mee.

We zien allebei iets voor ons wat er nog niet is. Nog veel hordes te nemen daar. Maar als je iets voor ogen ziet wat er niet is en het is een fijn beeld dan gaat dat goed komen is het vertrouwen wat ik daar heb.

Een fijn gesprek wat voor ons beiden interessante nieuwe ontwikkelingen inhoud lijkt me. Soms loont het enorm om wat strafwerk te doen en je in elkaars werk en technieken te verdiepen.

Vele kunstenaars die hun werk naar textiel lieten vertalen lieten daar behoorlijk wat steken vallen is mijn mening. Geen probleem natuurlijk. Ook van geweven beelden kunnen veel mensen genieten. Maar onze ambities liggen elders.

Adres

Gouwstraat 56c
Rotterdam
3082BE

Telefoon

+31624214029

Website

http://www.textielfabrique.nl/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Textielfabrique nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.