20/04/2026
Sa pagitan ng kahapon at bukas, unti-unting nagiging ako.
SA GITNA
Hindi ako simula,
hindi rin wakas.
Nasa pagitan ng kung sino ako noon
at kung sino ang inaasam kong maging.
Parang alon ng hindi tiyak,
parang hakbang sa lupaing hindi ko pa ganap na naaninag.
Ang mundo sa paligid,
malinaw sa kanilang landas,
habang ako…
nasa gitna ng sariling agos,
hinuhubog ng tahimik at walang ingay na panahon.
Hindi ito pagkawala.
Hindi ito pagka-huli.
Sa gitna ako,
at dito ko natutuklasan
ang kahulugan ng bawat pagkadapa,
ang liwanag sa bawat dahan-dahang hakbang.
“Magtiwala ka nang buong puso,
at huwag manalig sa sariling unawa”—
mga salitang tahimik na sumasabay
sa bawat hakbang na hindi ko lubos maipaliwanag.
At sa mga landas na hindi ko pa nakikita,
pinipili kong magpatuloy,
sapagkat may direksyong itinutuwid
kahit hindi ko pa ganap na nauunawaan.
At sa bawat sandali, natutuklasan ko:
ang gitna
ay hindi pangkaraniwan—
dito lumalalim ang sarili,
dito bumubuo ng sariling anyo.
:11 :56