07/09/2023
PUNO ng pagkasabik ang bawat galaw ni Dylan habang nakapatong sa hubad na katawan ng babae. Madiin ang kanyang pag-ulos habang ang babae naman ay hindi alam kung saan ibabaling ang ulo.
"Legs on my shoulders, baby." utos niya na agad namang sinunod ng babae.
Pinaunan niya ang kanang bra*o sa babae at inangkin ang labi nito. Isang mahigpit na yakap naman ang iginanti ng babae sa kanya. Alam niyang malapit na nilang marating ang inaasam-asam na sukdulan ng kaligayahan kaya't binilisan niya ang paglabas-ma*ok sa pagkababaé ng babaeng katalik.
Mas humigpit pa ang kapit sa kanya ng babae at sumabay sa bawat galaw niya. Nagpapakawala na rin ito ng malalakas na ungol na sumasabay sa tunog ng katawan nilang nagsasalpukan.
Isang madiing ulos pa ang ginawa niya. Kasunod niyon ay sabay nilang narating ang tutok ng kaligayahan. Inangkin niyang muli ang labi ng dalaga at pagbagsak na humiga sa tabi nito. Hinihingal siya at pawis na pawis na yumakap sa hubad na katawan ng babae.
"What the f*ck!" mahinang mura niya sabay punas sa kanyang noo na nagtutubig sa pawis.
Nagising siyang yakap-yakap ang isang unan at pawisan kahit pa napakalakas ng aircon ng kanyang secret room sa loob opisina. Bigla siyang tumayo habang sapo ang kanyang noo. Tiningnan niya ang oras sa kanyang cellphone at mag-aalas tres pa lang iyon ng hapon. Nakatulog pala siya at panaginip lang na may katalik siyang babae. Napanaginipan na naman niya ang mukha ng babaeng sa panaginip niya lang nakikita.
"F*ck! I'm dreaming of you, again and again! Sino ka ba? Bakit lagi ka na lang sa paniginip ko?" tanong sa sarili ni Dylan habang tinatapik niya ang kanyang noo.
Nang biglang tumunog ang kanyang cellphone, senyales na may tumatawag. Sumilay ang galit sa kanyang mukha nang makita kung sino ang tumatawag.
"Hello?" wala sa mood na sagot ni Dylan.
"How are you, honey?" masiglang boses ni Angelique sa kabilang linya.
Si Angelique De Dios ay five years girlfriend ni Dylan. Nasa Paris na ito ngayon at three years nang hindi umuuwi ng Pilipinas. Pumunta ito ng Paris para maging isang sikat na fashion designer kahit na pinipigilan ni Dylan na huwag siyang iwan nito dito sa Pilipinas. Subalit sa kabila ng pagpipigil niya ay nakaalis parin si Angelique papuntang Paris. Dahil na rin nag alala si Dylan sa kanyang Girlfriend doon sa ibang bansa pinababantayan niya ito doon gamit ang kanyang mga connection. Hanggang sa natuklasan niya na iniiputan siya ni Angelique sa ulo. May boyfriend pala doon si Angelique sa Paris at iyon talaga ang main rea*on na pumunta ito sa Paris. At hindi ang maging successful fashion designer.
"What do you want, Angelique?!" inis na tanong niya.
"I miss you soo much, honey! Hindi mo ba ako namimiss? Bakit hindi mo na ako magawang tawagan para kumustahin man lang?" nagtatampong tanong ni Angelique.
Mahinang napatawa na lang si Dylan sa sinabi ng kanyang girlfriend. Wala paring kaalam-alam si Angelique na alam na ni Dylan ang mga pinaggagawa nito.
"Galit ka pa rin ba dahil umalis ako? Don't worry, honey! five months na lang uuwi na ako ng Pinas. 'Wag ka ng magtampo, please !" paglalambing ni Angelique.
Nanatiling tamihik si Dylan.
"Sige na, honey ko. Baka busy ka at naiistorbo na kita! Bye, I love you." malambing na wika ni Angelique.
"Bye!" walang ganang sagot at sabay baba niya ng cellphone.
"Hindi ako gago Angelique para paikutin mo sa mga palad mo." Kuyom ang k**aong sambit ni Dylan mag-isa. "Wala ka ng Dylan na babalikan!"
TINUNGO ni Dylan ang kanyang table para tapusin ang kanyang mga gagawin. Binuksan niya ang kanyang laptop para magtrabaho pero hindi siya makapagfucos. Hindi dahil tumawag si Angelique kundi dahil sa babaeng isang taon na niyang napapanaginipan. Babaeng kinababaliwan niya na sa bawat pagpikit ng mga mata niya maamong mukha ng babaeng 'yun ang kanyang nakikita.
Tiningnan ni Dylan ang malaking portrait painting na nasa wall ng kanyang office. Naghired pa siya ng professional sketch artist galing ibang bansa at gumastos ng malaki para lang sa painting ng mukha ng babaeng 'yun. Willing siyang gumastos kahit ilang million pa mahanap lang ang babaeng napapanagipan. Kahit pa hindi naman siya sigurado kung may buhay ba ang babae sa panaginip niya. Ni hindi niya ito na meet in person, ni hindi niya alam kahit first name lang ng babae.
Tumayo si Dylan at naglakad papunta sa painting na nakasabit.
"Makita lang kita hindi na kita pakakawalan pa!" mahinang sambit niya habang nakatitig sa painting. Hindi niya makakalimutan ang hubad na katawan ng dalaga sa panaginip niya, kung paano siya nababaliw sa bawat pag-angkin niya sa dalaga na parang totoong nangyari.
DYLAN ALEXANDER L. MONTEVERDE -pangatlong anak ni Don Lucas Monteverde at Doña Elizabeth Monteverde.
May tatlong kapatid si Dylan, Samantha L. Monteverde ang panganay, Daniel Angelo L. Monteverde ang pangalawa, pangatlo si Dylan at si Maurice Elizabeth L. Monteverde ang bunso.
Kilala ang mga Monteverde sa Field of Business. Halos lahat sa kanila ay mga successful business man and woman. Kaya hindi nakapagtataka na kabilang ang mga Monteverde sa top billionaires, not only here in the Philippines kundi pati sa buong mundo.
Pagmamay-ari nila ang Monteverde Shipping Lines and Monteverde Group of Companies dalawa sa pinak**alaking kompanya dito sa Pilipinas. Bukod diyan may iilan din sa mga Monteverde ang nagmamay-ari ng mga luxury resorts na ginawang negosyo at mayroon ding ginawang pribado para gawing bakasyonan lang.
Kaya naman isa ka sa mapalad kapag nakilala mo ng personal ang isa sa mga Monteverde. Lalo na ang mga binata ng buong angkan. Marami ang nakakapagsabi na napapakapit ka talaga ng mahigpit sa panty mo kapag sila na ang nakakaharap mo. Nakakalaglag panty ang kanilang kaguwapohan at ganda ng mga pangangatawan. Pero sa kabila ng pagiging mayaman at kapangyarihan ng mga Monteverde ay nanatiling nakaapak ang kanilang mga paa sa lupa. Kaya naman mahal sila at nirerespeto ng mga taong nakakakilala sa kanila.
Isa na si Dylan diyan, at the age of 28 isa na siyang CEO. Nag-aral at nakapagtapos ng business course sa ibang bansa. Madaming babae ang nangangarap kay Dylan. Siya iyong tipo ng lalaking kindatan nya lang ang babae kusa na itong bubukaka sa harapan niya.
Dylan is a gentleman. Rumerespeto sa mga kababaihan hanggang sa dumating ang araw na natuklasan niya ang panluluko ni Angelique sa kanya. Simula noon nagbago na ang pagtingin niya sa mga babae hindi na siya tumatanggi sa mga babaeng gustong makipag-sex sa kanya. Subalit hanggang one night stand lang palagi si Dylan ayaw niyang magkaroon ng commitment sa mga babaeng nakakatalik dahil ayaw niyang magkaroon ito ng dahilan para kumapit na parang linta sa kanya. Binabayaran niya lahat ng mga babaeng dumadaan sa k**ay niya para hindi na ito magpakita pang muli. Hindi naman ito mabubuntis dahil hindi nakikipagsex si Dylan sa babae kapag walang protection kahit sobrang lasing pa siya.
Mahihinang katok ang narinig niya. "Come In!"
"Sir, ibibigay ko lang po sayo ang papeles na kailangan mong pirmahan." Si Marissa ang kanyang sekretarya.
Nilagay na ni Marissa sa kanyang table ang mga pipirmahan nyang mga papeles. At saka ito lumabas ng kanyang opisina.
WALA man sa fucos sa trabaho ginawa pa rin ni Dylan ang lahat matapos lang ang kanyang gagawin ngayong araw. Wala naman siyang importanteng lakad mamayang gabi at sa sariling bahay naman siya umuuwi. Nakapagpundar na ng sariling bahay si Dylan. Kung tutuusin handa na ang lahat para bumuo ng sariling pamilya pero wala pa sa isip ni Dylan ang magpakasal hangga't hindi niya pa nakikita ang babae sa panaginip. Buo na ang kanyang desisyon na ang babaeng pakakasalan niya ay ang babaeng nasa panaginip nya lang nakikita.
Every weekend kailangan nilang magkakapatid na umuwi sa mansion ng kanilang mga magulang. Ganoon sila pinalaki na dapat every weekend magkakasama sila ng buong araw kahit pa may mga asawa na sila. Ang kanyang kuya Daniel ay may asawa na at dalawang anak, Crissanta Flores ang pangalan ng asawa ng kanyang kuya Daniel.
Hindi uso ang annulment sa mga Monteverde maliban lang kung hindi na talaga kayang ayusin at paghihiwalay na lang talaga ang natitirang solusyon o 'di kaya iniiputan na sa ulo ang mga Monteverde doon na papa*ok ang annulment. Kaya pagdating sa usaping pagpapakasal hindi nakikialam ang kanilang mga magulang hinahayaan silang pumili ng kanilang mapapangasawa.
CHAPTER 2
WALA nang nagawa si Kathy kundi ang pumayag sa gusto ng kanyang Tita Miranda kahit ito ay labag sa kanyang kalooban. Gusto ng kanyang Tita Miranda na huwag ng bumalik sa Maynila at dito na lang tumira kasama ng kanyang asawang si Tito Aries sa bahay na iniwan sa kanya ng kanyang Lola Eva. Nirespito na lang ni Kathy ang desisyon ng kanyang Tita Miranda dahil una sa lahat nakakatanda ito sa kanya. Isa pa kung tutuusin ang kanyang Tita Miranda ang mas may karapatan sa property na iniwan ng kanyang Lola Eva dahil anak niya ito at siya ay apo lang.
Dalawang araw pa lang ang lumipas simula ng mailibing ang kanyang Lola Eva. Namatay ang kanyang Lola dahil sa Diabetes at dahil na rin sa katandaan. Pakiramdam ni Kathy dinudurog ang kanyang puso. Nawala na ang kaisa-isahang kakampi niya.
Hindi namalayan ni Kathy na tumutulo na naman ang kanyang mga luha. Luha na halos isang linggo na niyang nilalabas ngunit tila hindi maubos-ubos.
"Ate, tama na yan!" wika ng nakakababatang pinsan niya sabay yakap sa kanya.
Sa balikat ng kanyang pinsan doon niya binuhos ang sakit na kanyang naramdaman.
"H-Hindi k-ko a-alam k-kung p-paano m-magsimula!" umiiyak na wika ni Kathy.
"Ate, nandito pa naman kami, hindi ka namin papabayaan!" pang-aalo ng kanyang pinsan sa kanya. Kung makapagsalita ang batang ito akala mo matanda na pero 13 years old pa lang.
Napayakap na lang ng mahigpit si Kathy sa kanyang pinsan. Kahit papaano may balikat siyang naiiyakan.
Lumaki sa pangangalaga ng kanyang Lola Eva si Kathy, hindi nito nakilala ang kanyang tunay na ama at namatay naman ang kanyang ina noong 4 years old pa lamang siya. Ang kanyang Lola Eva na ang tumayong nanay at tatay niya hanggang sa lumaki siya. Simpleng buhay lang ang meron sila Kathy sa probinsiya. Malayo sa gulo, malayo sa ingay ng mga sasakyan at higit sa lahat sariwa ang hangin ito ang mga dahilan kung bakit hindi niya ipagpapalit ang lugar na kanyang kinalakihan. Halos lahat ng alaala ng kabataan niya nandito sa lugar na ito at pinapangako niyang hindi niya iiwan ang lugar na ito hangga't maaari.
Malawak ang lupain ng kanyang Lola Eva at maganda ang lupa kaya naman sagana ang ani nila dito. Kung kaya't kahit papaano nakakaraos sila sa pang-araw-araw nilang pangangailangan dahil sa mga gulay, prutas at palay nilang mga tanim dito. Buong angkan lang ng mga Villaruiz ang nagsasaka at naghaharvest dito. Halos 60% ng mga gulay sa kanilang pamilihang barangay ay sa lupa ng kanyang Lola Eva nanggaling pati na rin ang kanilang pagkain sa hapag kainan araw araw ay dito rin naggagaling. "From farm to table" ika nga.
MABILIS na lumipas ang buwan. Si Kathy ay isang public school teacher. Sa edad na 23 years old nagtuturo siya bilang class adviser ng Grade 6 sa kanyang alma mater. Dalawang linggo na lang ay end na ng school year. Busy na sila ngayon sa pagpapagtuturo para sa graduation ceremony. Kahit mahirap sa sitwasyon niyang magturo pinilit niya ang sariling para makapagfucos kahit pa gabi-gabi umiiyak pa rin siya tuwing maalala ang kanyang lola.
Naglalakad na siya pauwi, walking distance lang ang layo mula sa bahay ng kanyang lola sa paaralan na kung saan siya nagtuturo at grumaduate.
Papa*ok na sa gate si Kathy nang mapansin ang malagkit na tingin ng kanyang Tito Aries.
"Magandang hapon po, Tito Aries!" kalmadong bati niya rito.
Tiningnan lang siya baba-taas ng kanyang tiyuhin. Naka uniform pa siya ng pang teacher na miniskirt ang pang-ibaba. Kitang-kita ang kanya mapuputing legs. Likas na maputi si Kathy kahit magbilad man siya sa araw bumabalik parin ang tunay niyang kulay. Hindi naman masyadong revealing manamit si Kathy nakakapagsuot naman siya ng shorts at sleeveless pero hindi yung mga damit na parang wala ng itinatago sa katawan.
"Iha, may boyfriend ka na ba?" tanong ng kanyang Tito Aries na hindi man lang sumagot sa bati niya.
"Naku po! Wala pa po sa isip ko ang mga ganyang bagay, tito. May tamang oras din para diyan." nakangiting sagot niya.
No boyfriend, since birth si Kathy. Hindi naman sa walang nanliligaw, ayaw niya lang talagang magmadali na magbuo ng sariling pamilya.Sa totoo lang si Kathy ay isa sa pinak**agandang dalaga sa kanilang barangay. Maganda na, matalino pa. Nag-graduate with highest honor sa elementary and high school at nag-graduate siya ng Cum Laude sa college. Marami ng nagtangkang ligawan siya pero ni isa walang lalaking nagtagumpay na nakatanggap ng matamis na "OO" ng dalaga.
Mabilis na puma*ok sa kanyang kwarto si Kathy nang makita ang ngiti ng kanyang tiyuhin na parang may pinaplanong kademonyuhan. Palaging wala roon sa bahay ang kanyang Tita Miranda pumupunta ito lagi sa kabilang barangay at buong araw na nagsusugal.
NARAMDAMAN ni Kathy na parang may humihila sa kanyang kumot. Idinilat niya ang kanyang mata ngunit kasabay nito ang malakas na pagtakip ng k**ay sa kanyang bibig.
"Huwag kang sumigaw! Papatayin kita!" nakangising wika ng kanyang tiyuhin.
Walang magawa si Kathy dahil nakadagan ang kanyang tiyuhin sa kanya katawan. At naaninag niya sa dilim ang kutsilyong hawak nito na katutok sa kanyang mukha. Lihim siyang napadasal na sana may tumulong man lang sa kanya.
Nangilid ang luha sa mga mata ni Kathy ng maramdaman ang paghimas ng kanyang tiyuhin sa kanyang iniingatang bahagi ng kanyang katawan. Hindi niya akalaing may taong gagawa ng ganito sa kaniya at ang masakit tiyuhin niya pa.
Naramdaman niyang dahan dahang binababa ng kaniyang tiyuhin ang kanyang panty.
"D-diyos ko! T-tulungan niyo ako!" mahinang dasal niya.
Bigla tumigil sa ginawa ang kanyang tiyuhin nang makarinig sila ng malalakas na katok sa pinto.
"Aries! Kathy! Buksan niyo 'to! Ano ba! Punyemas! Buksan niyo ako ng pinto!" sigaw ng kanyang Tita Miranda buhat sa labas.
Dali-daling lumabas ng kanyang kwarto ang kaniyang tiyuhin.
"Salamat!" pabulong na bigkas sa kawalan ni Kathy. Hindi pa rin pala siya pinababayaan ng diyos.
Hindi na natulog si Kathy nagsimula na siyang mag-impake ng mga importanteng gamit niya. Gigising na lang siya ng maaga para mailagay iyon sa tree house na nasa likod ng kanilang bahay.
"Tatapusin ko lang ang graduation ng mga estudyante ko. Aalis na ako sa lugar na ito!" sa isip niya.
"Magandang araw po, Principal!.. Pwede ko ho ba kayung makausap privately?" nakangiting bati niya sa Principal.
"Sure, Ms. Villaruiz!" nakangiting sagot ng kanilang punong g**o sa kanya. "Sumunod ka sa'kin sa principal's office." dagdag pa nito.
CHAPTER 3
"MAGPAHINGA ka nga, Kathy! Ang dami mo namang ginagawa, hindi ka ba napapagod?" saway sa kanya ni Trixie.
Si Trixie ay kaibigan niya at kahati sa bahay na inuupahan. Mabait si Trixie, madaldal nga lang pero hindi iyon naging dahilan para hindi niya makagaanan ng loob. Halos magkasing-edad lang silang dalawa. Dito na siya napadpad sa Maynila matapos niyang lisanin ang lugar na kanyang kinagisnan. Ginamit niya ang kanyang ipon para makaluwas ng Maynila at makapagsimulang muli ng bagong buhay.
Kahit mabigat sa kalooban at ayaw ng mga taong malalapit sa kanya na umalis siya, wala silang nagawa. Dinahilan lang niya na mas malaking opportunity ang nag-aantay sa kanya sa Maynila. Pero ang totoo ayaw niyang maulit muli ang pananamantala sa kanya ng kanyang Tito Aries. Inilihim niya iyon at hindi sinabi kahit kanino.
Dito na siya ngayon sa isang public school sa Maynila nagtuturo kahit papaano hindi naman siya nahirapan mag-aapply.
"Tatapusin ko lang itong pagwawalis at sasamahan na kitang manood ng TV." wika niya.
"Naku, ganyan ka naman lagi eh! Oy girl, summer vacation na wala ka bang balak magbakasyon?" tanong ni Trixie.
"Bahay-school, school-bahay ka lang ba talaga? Sa mahigit isang taon nating pagsasama ni hindi man lang kitang nakitang nagbeach man lang hanggang mall ka lang." dagdag pa ni Trixie.
Napangiti na lang si Kathy sa kaibigan. Napakadaldal kasi ng kanyang kaibigan, salungat sa ugali niyang mahinhin magsalita pero iba siya pagmagalit.
"Alam mo, bes... Yung company na pinagtatrabahuan ko magkakaroon ng summer outing this weekend". patuloy na salita ni Trixie at biglang natahimik.
"Tama... Eh, kung ikaw na lang kaya ang isama ko, allowed naman kaming magsama ng family and friends. Pero wala naman akong k**ag-anak dito sa Maynila kaya ikaw na lang. Total wala namang pa*ok sa school dahil summer break na ngayon!" excited na wika ni Trixie.
"Sus, okay na ako dito hindi naman ako nabo-bored dito!" pagtatanggi niya sa kaibigan. Tapos na siyang magwalis at nanonood na ng TV.
"KJ ka talaga, Katrina! Sige ka kapag hindi ka pumayag magtatampo ako sayo. Saka bes, one week kami doon sa private resort ng CEO namin sa Quezon Province. Kapag hindi ka sumama one week kang walang kasama dito. Sige na bes, please!" pamimilit ni Trixie.
"Give me some time to think about it!" Sabay kindat niya sa kaibigan sabay pa*ok sa kwarto. Subalit sunundan siya ni Trixie at pinipilit na sumama.
"Sama ka na, please! Ipagluluto kita ng chicken adobo for our dinner tonight. Ayaw mo ba no'n?" nakangiting sabi ni Trixie.
Napahinga na lang ng malalim si Kathy bago magsalita.
"Okay, fine!" pumapayag na wika niya.
"Yes!" sabay talon ni Trixie.
"One week tayo doon, bes. I'm so excited! Alam mo kung makita mo lang yung CEO namin, hindi mo talaga pagsisihan na sumama ka."
"Ay naku, kahit gaano pa yan kaguwapo. Wala akong pakialam. Lumabas ka na nga dito maliligo pa ako" pagtataboy niya sa kaibigan.
KASALUKUYANG nasa master's bedroom ng bahay niya si Dylan at malalim na nag-iisip.
"Paano kaya kung mag-hire na ako ng tao para maghanap sayo!" Kinakausap ni Dylan ang pangalawang painting na pinagawa niya na nakasabit sa taas ng headboard ng kanyang emperor-sized bed..
"SH*T! Magmumukha lang akong gago... Magpapahanap ako ng taong sa panaginip ko lang nakikita. Baka pagtawanan lang ako at mapagk**alang 'baliw' ng ihahire kung private investigator kung sakali."
"BALIW" Salitang pauulit-ulit na sinasabi ng kanyang mga kaibigan sa tuwing magkukwento siya tungkol sa babae.
Kahit na nga si Manang Rosa na matagal niyang katiwala at nag-aasika*o ng kaniyang pamamahay ay parang nag-aalala na din sa pagiging obsessed niya sa babae. Mas lumala pa ang pag-alala ni Manang Rosa nang napag-alaman nito na may pinadeliver na malaking painting doon sa resort na pinalagay niya sa presidential suite ng hotel na pag-aari niya.
Halos lahat ng mga empleyado doon sa kanyang private resort na nakakita sa painting na iyon nag-iisip na asawa iyon ni Dylan. Hindi naman masyadong pinag-uusapan ng kaniyang mga empleyado ang kanyang personal life bilang respeto na rin sa kanya bilang kanilang boss.
Basta ang alam lang nila. Napakaswerte ng babaeng mapapangasawa ng kanilang Sir Dylan.
"Iho, nasa baba si Ma'am Angelique." ani ni Manang Rosa.
Biglang nag-iba ang mood ni Dylan sa narinig. Ngunit naglakad parin siya pababa ng hagdan. Nadatnan niya si Angelique na nakaupo sa sofa. Hindi alam ni Dylan kung saan humuhugot ng kakapalan ng mukha si Angelique para magpakita sa kanya. Si Dylan ang sumundo kay Angelique sa NAIA. Sa mismong araw ng pagbalik ni Angelique dito sa Pilipinas sinumbat lahat ni Dylan ang kanyang nalalaman at inamin naman ni Angelique. Kaya pala umuwi ng Pilipinas si Angelique dahil naghiwalay din sila ng kanyang naging boyfriend doon sa Paris.
Angelique asking forgiveness to Dylan and begs that they can start all over again pero ayaw na ni Dylan. Until one day Angelique saw a painting of a woman in Dylan's office. Tinanong ni Angelique si Marissa kung sino ang babaeng nasa painting at sinabi naman ni Marissa ang totoo. Kung papaano siya ni Dylan itrato alam ni na Angelique sa sarili na wala na siyang halaga sa binata.
"Why are you here, Angelique?" inis na tanong ni Dylan. "Isn't it clear to you na tapos na sa atin ang lahat?"
"Honey, let's fix this. Please, I know I made a mistake and I admit it but please, forgive me. Teach yourself to love me again!" pagmamakaawa ni Angelique.
Dylan smiled sarcastically.
"I can forgive you but I can no longer teach myself to love and accept you again... I'm sorry, Angelique!" deretsahang wika ni Dylan.
Biglang nainis si Angelique sa sinabi ni Dylan.
"Why? Are you crazy inlove with that woman of your dreams? Alam mo matatanggap ko naman kung may girlfriend ka ng iba, pero 'yung ipagpapalit mo ako sa babae na parang multo na nararamdaman mo lang pero hindi mo nakikita ay hindi ko matatanggap 'yun!" pabulyaw na boses ni Angelique.
"Look, Angelique! I don't have time to argue with you... You can leave my house now! I'm tired!" Sabay talikod ni Dylan.
Tinawag pa siya ni Angelique pero parang wala itong narinig.
NAIWAN si Angelique sa living room ng bahay ni Dylan. Nanggalaiti ito sa galit dahil pagkikitungo ni Dylan sa kanya.
"Bullsh*t! You will be mine, Dylan! Hindi ako papayag na ang babaeng sa paniginip mo lang nakikita ang magiging kapalit ko! Baliw lang maniniwala sayo na that woman in your dream is real!" galit na nagmartsa palabas ng bahay ni Dylan si Angelique.
Ni hindi na ito nakapagpaalam kay Manang Rosa sa sobrang inis nito.
CHAPTER 4
KATATAPOS lang ni Dylan magshower at naka*out na lang siya ng white T-shirt at white boxer shorts na kanyang pantulog. Naisipan niyang maligo dahil pakiramdam niya uminit ang kanyang buong katawan sa inis ng makita ang pagmumukha ni Angelique. Lumapit na siya sa kanyang k**a para humiga ng biglang nagring ang kanyang cellphone.
Tumatawag ang kanyang Ate Samantha. Magtatanong lang ito kay Dylan kung maayos na ang lahat para sa nakatakdang pag-uwi nito.
Uuwi na sa Pilipinas sa friday ang kanyang Ate Samantha galing England at si Dylan ang naatasan niyang sumundo sa kanya sa airport. Sa private resort ni Dylan sa Quezon Province pinili ni Samantha na tumuloy para naman kahit papano makapag unwind siya. Nagpaalam na ito sa kanyang mga magulang na hindi na muna ito dederetso sa mansion.
"Everything's okay, ate! Naayos ko na ang lahat!" wika ni Dylan.
Private chopper na pag-aari nila ang sasakyan nilang dalawa ng kanyang Ate Samantha patungong private resort niya. Mauuna sila doon ng isang araw sa kanyang mga empleyado na sabado pa ang dating. Halos every year na itong ginagawa ni Dylan sa kanyang mga employees na nagkakaroon sila ng one week summer vacation. Naglalaan talaga siya ng pundo para dito bilang sukli sa hardwork and loyalty ng kanyang mga empleyado sa kanyang kompanya. Handa na ang dalwang air-conditioned bus na sasakyan ng kanyang mga empleyado from Manila to Quezon Province. Susunduin na lang sila ng kanyang yate sa port and it takes one hour pa na sakay sa yate bago marating ang naturang resort.
Kaya hindi nakakapagtaka na isa si Dylan sa successful businessman here in the country. A kind-hearted CEO na marunong magpahalaga at tumanaw ng utang na loob sa kanyang mga empleyado. Kaya halos lahat mga nagtatrabaho sa kanyang kompanya ay taon na ang itinagal. At halos lahat sa kanila walang balak mag-resign sa kompanya niya. Dahil suntok na sa buwan ang magkaroon ng ganitong boss. Halos lahat ng empleyado ni Dylan sasama sa outing maliban lang kay Marissa na kanyang sekretarya, may importante daw itong aasikasuhin kaya hindi na makakasama.
"Thanks a lot, Dylan! I miss you so much." wika ng kanyang kanyang ate sa kabilang linya.
"I miss you too, Ate!" Sabay baba ng phone ni Dylan.
NAPAHINGA ng malalim si Samantha matapos pindutin ang 'end call button' ng kanyang cellphone. Hindi niya kasi alam kung ano ang gagawin sa kanyang kapatid, isa din kasi siya sa mga pinagkukwentuhan ni Dylan tungkol sa babaeng napapanagipan nito. At siya pa ang tumulong kay Dylan para maghanap ng professional sketch artist galing ibang bansa. Hindi alam ni Samantha kung tama ba ang ginawang pagkonsenti sa kahibangan ng kapatid.
Minsan gusto na niyang ipakonsulta sa psychiatrist ang kapatid baka may sira na ito sa utak pero nag-aalangan naman siya dahil baka ma-offend ito sa kanya. Pero sa tingin naman niya ay normal naman ito, maayos naman ang pagpapatakbo nito ng kanyang kompanya.
ALAS siete na ng gabi at kasalukuyang abala na sa pag-iimpake ng kanilang mga gamit ang magkaibigan sa kani-kanilang mga kwarto. Kinabukasan ng alas sais ng umaga ang kanilang alis para sa summer outing nila Trixie. Sinigurado ni Kathy na wala siyang nakalimutan ilagay sa kanyang suitcase.
Nang matapos na pinuntahan ni Kathy si Trixie sa kanyang kwarto.
"Hindi ka pa tapos?" kunot-noong tanong ni Kathy.
"Hindi kasi ako makapagdecide kung anong kulay ng two-piece bikini ko ang dadalhin ko." busangot na sagot ni Trixie.
"Naku, dalhin mo na lahat para hindi ka na mamili may extrang maleta pa ako dun kung sakaling hindi kasya!" pabirong wika niya sa kaibigan.
Tiningnan siya ng masama ni Trixie na naging dahilan ng pagtawa ng malakas ni Kathy.
"Ikaw may baon ka bang swimwear?" tanong ni Trixie.
"Meron! Pero halos lahat ng dala kong damit denim shorts lang saka sleeveless na damit. Okay na 'yun, baka nga hindi naman ako makalabas sa hotel room natin dahil ikaw lang naman ang kilala ko do'n!" aniya.
"Ano ka ba, Kathy. Friendly lahat kami noh! Bawal na bawal sa kompanya ni Sir Dylan ang maldita saka suplada. Lahat kami do'n magkaka-vibes, pero bawal ang landian sa oras ng trabaho... Kaya ikaw ha, iwan mo 'yan dito sa bahay ng isang linggo yang pagiging isnabira mo minsan! Gets?" Nagsimula na namang magbunganga si Trixie.
"Okay!" kalmadong sagot niya.
"Oh sya matulog ka na, maaga pa tayo aalis bukas... Goodnight, bes." malambing na wika ni Trixie.
"Goodnight!" sagot naman niya at agad tinungo ang pintuan ng kanyang kwarto.
NAKAUPO si Kathy malapit sa bintana ng bus at nakayuko ang ulo. Katabi niya si Trixie at busy ito sa kanyang kachat. Ito na 'yung araw na isinama siya ng kaibigan sa summer outing ng kompanyang pinagtatrabahuan nito. Halos hindi niya kayang lumingon sa gawi ni Trixie dahil nakikita nya sa gilid ng kanyang mata ang malaglagkit na tingin sa kanya ng mga lalaking katrabaho ni Trixie.
Katrina Angela Villaruiz is a head-turner woman. Triple 'B' is a perfect word to described her, beauty, body and brains. Kaya hindi nakakapagtaka na maraming nagkaka-love at first sight sa kanya. Hindi in-expect ni Kathy na mas marami palang lalaking katrabaho si Trixie.
Pero ang sabi naman ni Trixie na hindi naman masyado. Mas marami lang talagang sumamang lalaki sa outing dahil ito ay mga binata at ang ibang mga babaeng katrabaho naman niya ay may mga sarili na itong pamilya at tinatamad nang sumama.
Nilibang na lang ni Kathy ang kanyang sarili sa mga magagandang tanawin na nakikita niya sa bintana ng bus.
Ang mga berdeng bundok, ang matataas na puno, ang mga ibong nakikita niya. Kung hindi lang aircon ang bus na sinasakyan niya maamoy niya ang sariwang hangin.
Napabuntong-hininga na lng si Kathy. Naalala niya ang kanyang lugar na kinagisnan. Parang dinudurog ang puso niya tuwing naaalala ang lugar kung saan siya lumaki. Noong lisanin niya ang lugar na iyon pakiramdam niya naiwan ang kalahati ng kanyang puso lalo na't naiwan doon ang puntod ng kanyang Lola Eva at ng kanyang ina. Wala siyang komunikasyon sa kanyang k**ag-anak na naroon dahil liblib ang kanilang barangay at pahirapan makasagap ng signal.
Pinikit ni Kathy ang kanyang mga mata at mariing kinagat ang kanyang pang-ibabang labi para mapigilan ang pagtulo ng kanyang mga luha. Sumama siya kay Trixie para mag-enjoy at hindi para umiiyak.
CHAPTER 5
PASADO na alas dose ng tanghali nang makarating sila sa resort. Kakababa lang nila sa yate at ngayon ay naglalakad na sila patungo sa front desk area ng hotel para malaman nila kung saan ang kanilang designated room at para na rin makuha ang card key ng kanilang magiging kwarto dito.
"WELCOME TO ISLA MONTEVERDE!" masayang bati ng mga hotel staff na nasa front desk area ng hotel.
"Ma'am!" napasigaw si Lorraine na isang hotel receptionist kay Kathy na tila gulat na gulat ng makita siya.
Hindi alam ni Kathy sa sarili kung bakit parang may kakaiba sa kanya. Kung paano siya titigan ng mga nagtatrabaho sa hotel na ito ay parang kilalang-kilala na siya. Samantalang, unang beses niya pa lang tumapak sa islang iyon.
"Bakit ganyan kayo makatingin sa kaibigan ko? Ngayon lang ba kayo nakakita ng maganda?" pabirong wika ni Trixie sabay kuha ng card key at hinila na ang k**ay ni Kathy.
"Bes, bakit kaya gano'n na lang sila makatitig sa'kin?" tanong niya kay Trixie habang nasa elevator papunta na sa kanilang kwarto.
"Ewan ko, baka nagandahan lang sila sayo." sagot naman ni Trixie.
Nagkibit-balikat na lang si Kathy at inaalis na lang sa isip iyon.
PABABA na si Dylan sa lobby ng hotel, nakasuot lang siya ng six pocket cargo short and plain white V-neck shirt. Nauna ng bumaba si Dylan at hindi na ginising ang kanyang Ate Samantha dahil baka napagod ito. Gumising kasi ito ng madaling-araw para magjogging paikot sa buong resort. Nang makasalubong niya ang hingal na hingal na si Lorraine na isang receptionist.
"What happened to you, Lorraine?" takang tanong niya. "Para kang hinahabol ng tatlong a*o!"
"Ah, eh, Sir, nandito po kasi 'yung asawa mo." sagot ni Lorraine.
Kumunot ang noo ni Dylan.
"Are you trying to tell me a joke? Well, it's not funny!" Sabay hakbang niya at tinalikuran ang babae.
"Sir, nandito po kasi yung babae sa pain---"
"Save it, Lorraine! Go back to your work now." utos ni Dylan habang patuloy sa paglalakad.
Pinuntahan niya ang kanyang mga bisita sa dining area ng hotel. Nagpahanda na siya ng mga pagkain alam niyang gutom ang kanyang mga bisita pagdating.
'Yung iba kumain, 'yung iba naman ay nagpahinga na muna sa kanilang hotel room gaya nina Trixie at Kathy na pinili na muna ang mahiga sa k**a kesa kumain.
HINDI na busy sa reception area. Kaya ang tatlong receptionist doon ay nagkukwetuhan na lang nang madaanan ni Dylan. Mukhang may seryosong pinag-uusapan ang tatlo kaya hindi nila namalayan na nakalapit siya. Pinakinggan niya ang pinag-uusapan ng tatlo at lalong naintriga siyang nang mabanggit ang kanyang pangalan.
"Ayon hindi ako pinakinggan ni Sir Dylan tinalikuran lang niya ako at pinabalik niya ako dito!" wika ni Lorraine.
"Alam mo nagtataka ako eh! Nandito 'yung asawa niya pero parang balewala lang sa kanya. Parang hindi niya alam." dagdag naman ni Grace na kasamahan ni Lorraine.
"Ako ba yung pinag-uusapan niyo---"
"Ay, palaka!" bulalas ni Grace sa sobrang gulat. Napahawak ito sa kanyang dibdib at huminga ng malalim.
"Sir, sorry!" hinging paumanhin ni Grace.
"Oras ng trabaho tapos nagtsi-tsismisan kayong tatlo? At ako pa talaga yung topic niyo ha!" galit na sabi ni Dylan at pinagtuturo niya ang tatlo.
"Ah! Eh! S-Sir, 'yung asawa mo po kasi nandito po sa resort." pagpapaliwanag ni Lorraine.
Nairita na si Dylan sa mga pinagsasasabi Lorraine. Tinitigan niya ito ng matalim sabay taas niya ng kanyang dalawang k**ay.
"May nakita ka bang wedding ring sa daliri ko?" Dylan asked with irritable tone.
"W-wala p-po." nakayukong sagot ni Lorraine.
"So, that means wala pa akong asawa, kaya tigilan mo na 'yang mga pinagsasabi mo Lorraine! Okay?" wika na Dylan.
"Pasensiya ka na po, sir. Akala po talaga namin asawa niyo po 'yung babae sa portrait painting na nasa presidential suite. Nakita po kasi namin siya dito kanina. Hindi po kami pwedeng magk**ali siya po talaga iyon! Kamukhang-kamukha po, sir." paliwanag ni Lorraine na sinang-ayonan naman ng dalawa.
"What did you say?" ani ni Dylan.
"Ansabi po ni Lorraine sir, nandito po sa resort nyo 'yung kamukha ng babaeng nasa portrait painting niyo. Nasa 4th floor po yung room kasama ni Ms. Trixie." Si Grace ang sumagot.
"Tell me this is not a joke! Bakit siya nandito?" tanong ni Dylan sa kanila.
"Naku po! Hindi po talaga kami nagbibiro, sir. Hindi namin alam kung bakit siya nandito. Sa pagkakarinig namin kanina kaibigan siya ni Ms. Trixie Santibañez 'yung nagtatrabaho sa company niyo.. Sig**o po walang family na pwede isama si Ms. Trixie sa outing kaya 'yun nagsama ng kaibigan." ani ni Grace.
"Ah sige, Salamat! Sa sunod ayoko ng marinig na ako ang topic ng pag-usapan niyo ha!" paalala ni Dylan sa tatlo.
"Okay po, Sir. Sorry ulit." sabay-sabay na tugon ng tatlo.
NAGLALAKAD patungong elevator si Dylan na malakas ang tibok ng kanyang dibdib. Halos hindi siya makapaniwala na may buhay pala talaga 'yung babae sa kanyang panaginip.
"Kung totoo talaga ang sinasabi nila na nandito ka sa isla. Hindi ako payag na makaalis ka dito ng hindi kita nakukuha, kahit sino ka pa. Ilang taon akong nagtiis sa panggugulo mo sa isip ko. I'm excited to meet you woman of my dreams." sa isip niya.
"Please tell everybody that everyone needs to be there in the dining area for dinner tonight at 7PM, this serves as their welcome dinner. So, make sure na wala ni isang guest ang maiwan sa kanilang hotel room. Do you understand? BYE!" utos ni Dylan sa kausap sa phone.
Pagkakaba ni Dylan ng Phone ay siya namang pagbukas ng elevator. Nasa tapat na siya ng kanyang presidential suite at umupo sa kanyang sofa.
"See you later, baby! Binigay ka talaga ng diyos sa'kin."
"OH my god! Bes, nakatulog tayo. Ang lambot naman kasi ng k**a at ang sarap ng aircon!" panggigising ni Kathy sa kaibigan habang ini-stretch ang katawan.
"Oo nga eh! Ang sarap matulog. Anong oras na ba? Nakita mo ba phone ko?" tanong ni Trixie na may pagkataranta ang boses.
"It's 6PM na. Baka nasa ilalim lang ng unan mo yung phone mo!" wika ni Kathy.
"OMG! May pa welcome dinner daw si Sir Dylan sa baba mamayang 7PM lahat daw dapat nando'n. Magbihis na tayo Kathy nakakahiya pag mahuli tayo puma*ok sa dining area pagtitinginan tayo." wika ni Trixie at nagsimula ng buksan ang kanyang suitcase at maghanap ng damit na susuotin.
"Hindi na sig**o ako baba, dito na lang ako! Nahihiya kasi ako." wika niya.
Nilapitan siya ni Trixie na nakapamaywang.
"So, ano'ng gusto mo? Magtake out ako ng pagkain do'n para dalhin sa'yo dito? No way, Katrina! Mas nakakahiya 'yun no! Bahala ka sa buhay mo hahayaan kita ditong magutom kung ayaw mong sumama! Kaya kung ako sayo magsimula na akong mag-ayos." Lumabas na naman pagkabungangera ni Trixie.
Tumayo na si Kathy at nagtungo na sa shower room. Nagpahabol pa ng salita si Trixie.
"Siguraduhing masikip ang susuoting panty baka malaglag pagnakita mo si Sir Dylan. Okay lang sa'kin sanay ako, baka ikaw Kathy manibago." ngising turan ni Trixie.
Binato na lang ni Kathy si Trixie ng robe dahil sa kapilyohan nito.
CHAPTER 6
KATHY is wearing a plain white halter above the knee dress and flat beach sandals while her long hair was tied up in a bun hairstyle. Naglalakad na silang magkaibigan patungong elevator para makababa na sa dining area ng hotel.
"Are you excited to meet our handsome CEO, Katrina?" Trixie in teasingly voice.
"Shut up, Trixie! Hindi ka na nakakatuwa!" saway ni Kathy sa kaibigan.
Napatawa ng malakas si Trixie. "Hindi ka naman mabiro, bes."
Kathy replied a rolling eyes to Trixie.
Bumukas ang elevator. Akmang papa*ok na sila ng mapansin ang isang matangkad at maputing babae. Nasa 5'8 ang height nito, she was wearing floral summer long dress with a high slit and a pair of Hermes oran sandals. Nasa cellphone ang atensiyon nito.
"Good evening!" bati nilang dalawa at nag-angat naman ito ng mukha.
"Ma'am Samantha? Ikaw nga! Umuwi na pala kayo ng Pinas." pakikipag-usap ni Trixie sa babae.
"Kahapon lang ako umuwi galing England nauna lang kami ng Sir Dylan niyo dito ng isang araw." Samantha replied with a smile and politely tone.
Nakayuko ang ulo na nakikinig si Kathy sa usapan ng dalawa.
"By the way, Ma'am.. this is my bestfriend Katrina but you can call her Kathy for short! And Kathy, this is Ma'am Samantha.. Sir Dylan's eldest sister." pagpapakilala ni Trixie.
Nilahad ni Kathy ang k**ay para makipagshake hands.
"Nice to meet you!" wika ni Kathy at nginitian pero tinitigan lang siya nito.
Nakaramdam ng hiya si Kathy kaya binawi na lang niya ang k**ay ng hindi nakipagshake hands ang babae. Ni hindi ito ngrespond sa "NICE TO MEET YOU" niya hanggang sa bumukas na lang ang elevator at hudyat na nasa dining area na sila ng hotel.
Ikinagulat ng kaibigan niyang si Trixie ang nangyari. Kuwento nito na sa loob ng maraming taon na nagtatrabaho daw ito sa kompanya ng boss nitong si Dylan ay kilalang-kilala na niya si Samantha. Palagi nitong pinupuntahan ang kapatid hanggang sa mahigit isang taon na itong hindi bumibisita kay Dylan doon na lang nila napag-alaman na nasa England na pala ito.
Unang beses daw nitong nakita na hindi man lang pinansin ang taong pinakilala sa kanya. Samantalang, kilala ang Ate ni Dylan bilang mabait, matulungin, magalang.. hindi mata pobre at hindi namimili ng kakaibiganin. Ibang-iba ang ugali ni Samantha kay Maurice na may pagkasuplada minsan palibhasa bunso at ini-spoiled ng magulang at mga kapatid.
Humingi na lang si Trixie ng paumanhin sa inasal ng kapatid ng kanyang boss para naman kahit papano mawala sa isip niya ang pangyayaring iyon. Na agad namang ikinibit balikat na lang ni Kathy.
PAPALAPIT na sina Kathy sa table kung saan nakaupo ang mga kaclose na katrabaho ni Trixie. Nakita ni Kathy na may dalawang bakanteng upuan doon ngunit hindi pa sila nakalapit nang mag-aya si Trixie na pumunta sila ng comfort room.
HINDI alam ni Samantha kung saan huhugot ng lakas para makipagk**ay sa babaeng pinapakilala ni Trixie nang makita ito. Natulala itong nakatitig sa babae at hindi man lang makapagsalita na tila hindi makapaniwala sa kanyang nakita. Hanggang sa bumukas at nakalabas na lang ang dalawa sa elevator ay hindi niya namalayan.
Nakaupo na siya ngayon sa bakanteng table sa unahan ng dining area ngunit tulala parin. Hindi niya alam kung paano siya nakarating dito. Marahil naglakad siyang lutang. Inikot niya ang paningin sa kabuuan ng dining area halos nandito na lahat ng mga empleyado ni Dylan pero hindi niya mahagilap ang babae kanina kahit si Trixie ay hindi niya makita.
"Hallucinations lang ba ito?" sabay tapik sa noo. "D*mn it, Dylan!" mahina niyang mura.
"Pati ako nadadamay sa kabaliwan mo!"
"Are you okay, Ma'am?" tanong ng isang waiter na lumapit.
Marahan naman siyang tumango.
"Puwede mo ba akong bigyan ng tubig?" utos niya sa waiter.
Uminom siya ng tubig at hinanap ng mata ang kapatid. Ngumiti siya nang makitang papa*ok ang kapatid sa dining area. Kinawayan niya para makuha ang atensiyon nito na agad namang napansin ni Dylan.
Dylan is so handsome wearing black suit with a Hermes blue and white stripe necktie. Nakangiti itong lumapit sa kanya.
"How are you, ate? Masaya ka ba dito?" tanong ni Dylan sabay halik sa pisngi ni Samantha.
"Don't worry about me!" sagot ni Samantha. "Nag-eenjoy ako dito." dagdag pa nito.
"Good to hear, ate..."
Biglang natahamik si Samantha. Huminga muna ito ng malalim bago magsalita.
"Dylan, I saw he---"
Hindi na natapos ni Samantha ang kanyang sasabihin ng biglang may lumapit sa kanila para sabihin kay Dylan na nandito na lahat ng kanyang empleyado at pwede na siyang magbigay ng kanyang welcome message.
TINUNGO ni Dylan ang harapan ng dining area nang biglang may babaeng nakabangga sa kanya.
"OOPSS!"
Mabuti na lang at nayakap niya ito sa bewang kaya imbes na matumba napasubsob ang babae sa dibdib niya.
"Okay ka lang ba? Tumingin ka sa dinadaanan mo next time." nasambit ni Dylan at tuluyan ng binitiwan ang babae.
"I'm sorry." hinging paumanhin ng babae sabay angat ng mukha.
Halos makailang ulit na napalunok si Dylan ng makita ang babaeng bumangga sa kanya. Pakiramdam niya parang tumigil sa pag-ikot ang mundo at kahit maraming tao wala siyang naririnig. Especially when their eyes meet. Naging dahilan iyon para hawakan niya ang k**ay ng babae at ipaghila ng upuan katabi ng kanyang Ate Samantha.
"Kathy!" Napalingon sila sa boses ni Trixie.
"It's okay, Trixie! You sit here too. Kaming dalawa lang naman ni Ate Samantha ang nakaupo dito." alok ni Dylan.
Wala nang nagawa si Kathy kundi ang umupo katabi si Samantha na napagitnaan nilang magkaibigan.
"I'm sorry for what happened earlier... I'm Samantha, Dylan's eldest sister.." bulong ni Samantha sa kanya.
"Okay lang po 'yun, Ma'am.. I'm Kathy, bestfriend ako ni Trixie." she replied with a sweet smile.
"Naku! Don't call me 'Ma'am', Ate Samantha na lang." Samantha insists.
"Sige, Ate Samantha." tugon ni Kathy.
"GOOD evening everyone, as your CEO and owner of this resort. This is my simple way of thanking you for your hard work and loyalty you give to my company. To all your family's and friends who are here. I warmly welcome you to have a wonderful vacation experience here at Isla Monteverde! Thank you so much!.. Cheers!" --Dylan's welcome message.
Nagpalakpakan ang lahat at umupo na sa tabi ni Kathy si Dylan.
"Sir Dylan, I would like you to meet my bestfriend Katrina Angela Villaruiz... And Kathy, siya si Sir Dylan our handsome CEO.. Oh, 'di ba nakakadistract ang kagwapohan noh?" pagpakilala ni Trixie. Kinikilig pa ito habang nagsasalita.
Agad naman siyang tinitigan ni Dylan. Mga titig na nakakapa*o and full of longingness. Dylan grabb her hand at marahan itong pinisil. And suddenly brought his lips close to Kathy's ear and whispered gently. "Thank god I found you, Angela!" words uttered by Dylan.
👇May mga limitadong kabanata na ilalagay dito, i-click ang button sa ibaba para buksan ang Dreame para magpatuloy sa pagbabasa ng "Woman in Mr. Monteverde's Dream"
(Kapag binuksan mo ang app, awtomatiko itong lalabas sa aklat na ito).
