12/09/2022
Nung buhay pa, tuyo lang minsan ang ulam, pag namatay na, magkakatay ng mga baboy.
NUNG TIME na naghihingalo pa, wala man lang makaalala, lumalapit, NUNG patay na, magsidatingan tsaka lang mag aabot
Nung buhay pa, di makaalala na dumalaw man lang sa pamilya, pag patay na, tsaka lang dumadalaw (reunion pa)
Nung buhay pa, di man lang makabigay ng kahit Bulaklak lang, pero pag paray na, mamahalin pa na bulaklak binibigay (naka design pa) ilatag sa kabaong.
Nung buhay pa, di nakakahingi ng tawad, pero nunv patay na, saka labg mag iiiyak at hihi gi ng tawad.
Nung buhay pa, di man lang ma appreciate o makita ang magagandang ginawa puro mali ang nakikita, pero nung namatay na, tsaka lang maalala ang magandang nagawa, mabait, masipag, nakatulong sa kung kanino-kanila etc..kahit ganun lang yun. Blah-blah-blah
Nung buhay pa, laging sinasaktan/nasasaktan, di minahal, di pinapansin, pero nung namatay na, saka lang sasabihin na MAHAL KITA, BAT KA NANG IWAN, MARAMI PA TAYONG GAGAWIN, MARAMI PA TAYONG PLANO, PARANG DI KO KAKAYANIN NA MAWALA KA, (tipong sising-sisi kapa) MAY KASAMANG IYAK PA.
Bakit kaya ganun?
Useless ying mga ganun at walang silbi na yang luha mo dahil di kana nila marinig, makita. Huli na ang lahat.
IPAKITA, IPA RAMDAN, GAWIN NYO HABANG BUHAY PA YUNG TAO.
