26/06/2026
Od ponad trzech dekad projektuję, szyję, pracuję z klientami indywidualnymi. Kocham mój fach i nie zamieniłbym go na nic innego. A jednak od czasu do czasu zbaczam nieco z głównego „modowego” szlaku i muszę przyznać, że te poboczne drogi są zawsze malownicze i prowadzą do miejsc niesamowitych. Byłem już kuratorem wystawy, reżyserem dokumentu, mentorem w programie telewizyjnym. Teraz - nieco przez przypadek - zostałem producentem teatralnym. Zaczęło się od spotkania towarzyskiego i luźnych, przyjacielskich rozmów z Sandrą Korzeniak, a skończyło na adaptacji Elfriede Jelinek. Od samego początku wiedzieliśmy, że to wydarzenie powinno mieć nieszablonową oprawę, wybór padł na magiczną przestrzeń, ogród na starej Ochocie. Talent Sandry, czerwcowa zieleń, minimalizm sukni - wszystko zagrało tak jak powinno.
Dziękuję widowni (która co wieczór pojawiała się w nadkomplecie) i za tak pozytywne recenzje jak ta napisana przez Roberta Piaskowskiego:
„Sandra Korzeniak wciela się w Jelinek a mistrzowska charakteryzacja, pozwala jej nawet fizycznie upodobnić się do pisarki. W kreacji Korzeniak spotykają się skrajności: niezwykła kruchość dojrzałej kobiety, gwałtowny protest oraz tragiczna zgoda na własny los. Nadaje tej roli uniwersalny, humanistyczny wymiar – staje się głosem kobiety „bez nawigacji”, która potyka się o myśli i zapomina języka, zachowując przy tym niesamowitą dumę. (...) Niezwykłą siłę spektaklu potęguje naturalny pejzaż dźwiękowy. (...) Śpiew milknących ptaków, szum drzew i odgłosy przejeżdżających samochodów - żywa tkanka miasta; idealnie współgrały z poczuciem osaczenia bohaterki. Piękny, doskonale odegrany manifest wolności i wspaniały wspólnotowy pomysł na spektakl sąsiedzki. Poruszyło mnie to bardzo”.
Spektakl gościł na Starej Ochocie 18-21 czerwca 2026.
Obserwowanie procesu twórczego dwóch wybitnych osób - Sandry Korzeniak i Łukasza Chotkowskiego - było dla mnie intensywnym przeżyciem.
Sandra Korzeniak: „aktorka teatralna, filmowa. Pracowała w zespołach Starego Teatru w Krakowie, Teatru Dramatycznego w Warszawie, TR Warszawa. Za rolę Marilyn w spektaklu "Persona. Marilyn" w reż. K. Lupy otrzymała Paszport Polityki.
Za rolę Mabel w spektaklu Mai Kleczewskiej "Pod presją" zdobyła m.in.: nagrodę główną za najlepszą rolę kobiecą na Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym Boska Komedia w Krakowie (2018), Złotą Maskę (2019), Nagrodę Publiczności i drugą nagrodę aktorską na Kaliskich Spotkaniach Teatralnych (2019).
Wystąpiła w filmach: „Sąsiady” (reż. G. Królikiewicz), „Niewidzialne” (reż. P. Sala), „Hiszpanka” (reż. Ł. Barczyk), „Tarapaty 2”(reż. M. Karwowska), „Dziura w głowie” (reż. P. Subbotko). W filmie Jana P. Matuszyńskiego „Żeby nie było śladów” zagrała główną rolę kobiecą – Barbarę Sadowską. W najnowszej produkcji Agnieszki Holland "Franz Kafka", gra matkę Franza Kafki”.
Łukasz Chotkowski: "dramaturg, reżyser, autor sztuk teatralnych, tekstów teoretycznych, rozmów z Elfriede Jelinek. Autor książki „Męskość” (ADiT 2019). Publikował m.in.: w „Dwutygodniku”, „Dialogu”. Autor adaptacji i scenariuszy scenicznych do ponad trzydziestu spektakli teatralnych, m.in.: „O zwierzętach” wg Elfriede Jelinek (nagroda za debiut reżyserski na Festiwalu Prapremier), „Łaknąć” wg Sarah Kane, „Matki” wg Einara Schleefa.
„Dane odosobowe. Odczyt”
wg najnowszej książki Elfriede Jelinek,
w wykonaniu Sandry Korzeniak
przekład: Agnieszka Kowaluk
adaptacja, reżyseria: Łukasz Chotkowski
kostium: Tomasz Ossoliński
charakteryzacja: Patryk Korlak
plakat: Magda Wunsche & Aga Samsel
scenografia: Architektura KL24 Szymon Bobrowicz
Dziękujemy za wsparcie:
Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Biblioteka Austriacka w Opolu
Dr Irena Eris
Instytut Przemsyłów Kreatywnych
Oraz wspólnota sąsiedzka Boży Dar
