Guslavia

25/08/2025

Dzień Polskiej Żywności🇵🇱🍎

Tak jak w modzie warto wybierać lokalne, naturalne i prawdziwe, tak i w jedzeniu warto sięgać po to, co tworzone blisko, świadomie i z sercem. Polska żywność smakuje inaczej, bo niesie w sobie zapach pól, smak dzieciństwa i pamięć o wspólnym stole.

W Guslavii wierzymy, że moda może działać podobnie. Może być jak bochenek chleba z małej piekarni: uczciwa, sycąca i tworzona w rytmie natury. Ubranie, które trwa, ma znaczenie, jak chleb, do którego wracasz, bo wiesz, że jest prawdziwy, jak jabłka z babcinego sadu, rumiane o niepowtarzalnym smaku.

21/08/2025

✨🔮 21 sierpnia - Światowy Dzień Optymisty

Prawdziwy optymizm to umiejętność widzenia dobra nawet tam, gdzie inni widzą, że fiolka z eliksirem jest w połowie pusta. Pesymista powie: „zaraz mnie zamieni w ropuchę!”. Optymista odpowie: „super, zawsze chciałem spróbować życia wśród rzęsy i na liliach wodnych. Prawdziwy slow life”. 🐸

Może więc w tym dniu warto wziąć przykład z czarownic, bo one zawsze starały się posiadać plan B, a nawet C. Gdy nie zadziałało zaklęcie, próbowały eliksiru, gdy zawiódł eliksir tam działały zioła. A gdy i to nie pomogło, śmiały się głośno przy ognisku, wiedząc, że śmiech to najstarsza magia świata. 🌙✨

19/08/2025

Starcie dwóch żywiołów

Dziś dzień Czerwonego Kapturka

Symbolikę CK i wilka możemy rozpatrywać na wielu płaszczyznach:

💜 W feministycznych analizach Czerwony Kapturek to opowieść o kontroli nad kobiecą seksualnością i rolami płciowymi. Baśń w tradycyjnej formie ostrzegała kobiety przed „zejściem z drogi” i karciła ciekawość (nie ufaj mężczyznom, nie chodź sama do lasu). Nowoczesne reinterpretacje feministyczne odwracają ten schemat: Kapturek bywa sprawcza, oswaja wilka, a czasem sama staje się wilczycą; zyskuje kontrolę nad własnym pożądaniem.

🧐 Psychoanalitycy widzieli w baśni obraz procesu dojrzewania psychicznego i seksualnego. Czerwień symbolizuje popęd, seksualne przebudzenie, menstruację, a wilk = id, czyli niekontrolowane popędy, agresja, libido. Psychoanaliza traktuje baśń jako rytuał przejścia, obrazujący konfrontację między niewinnością a nieświadomymi popędami, które trzeba zintegrować, by stać się dorosłym.

📖 W nowoczesnych odczytaniach (ekokrytyka, antropologia kultury) „Czerwony Kapturek” bywa analizowany jako baśń o relacji człowieka z naturą i zwierzęciem. Wilk, demonizowany w kulturze europejskiej, traktowany jako wróg człowieka, symbol dzikiej przyrody i irracjonalności. W baśni pełni rolę „Innego”, którego należy zabić.
Czerwony Kapturek to symbol cywilizacji, reprezentantka społecznych norm. Jej strach i nieposłuszeństwo odzwierciedlają lęk społeczeństwa przed dzikością i chaosem natury. Demonizacja wilka w baśni współgrała z historycznymi kampaniami eksterminacji wilków w Europie.
Interpretacja ekologiczno-kulturowa przesuwa ciężar z seksualności i moralności na ekologię, relacje człowiek-zwierzę i demonizowanie natury w tradycji europejskiej.

A Wam, która z powyższych interpretacji wydaje się najbardziej właściwa🐺

17/08/2025

Żniwa po słowiańsku🌾☀️

Kiedy sierp szedł w ruch, a pierwsze kłosy kładły się w złotym świetle, Słowianie rozpoczynali nie tylko pracę, rozpoczynali misterium. Żniwa były dla nich czymś więcej niż zbiorem plonów. Były granicą roku, chwilą, w której ciężar codzienności spotykał się z sacrum.

Z archeologicznych spichlerzy i popiołów dawnych pożarów wyłania się obraz prosty i zarazem zadziwiający: w Kłodnicy odkryto największy wczesnośredniowieczny depozyt bobiku i grochu – starannie wyłuskane, niemal bez chwastów, schowane w skrzyniach i naczyniach niczym skarb. W innych miejscach znajdowane są resztki prosa i włośnicy ber, tak częste, że badacze wnioskują: to one, nie pszenica, karmiły codzienność naszych przodków. Czasem wśród ziaren przemyka komosa czy rdest. Czy były tylko niepożądanym dodatkiem, czy świadomie wplatanym w dietę?

Po żniwach przychodził czas obróbki. Nie tylko młócenie, także prażenie, suszenie, przechowywanie. W specjalnych naczyniach, „prażnicach”, ziarno poddawano ogniowi, by łatwiej je było przechować, zmielić, a czasem zjeść jako „prażmo”. Ten etap techniczny stawał się równocześnie etapem symbolicznego oczyszczenia. W niektórych źródłach wspomina się o modlitwach przy ogniu, o ognisku, które miało moc nie tylko usuwać wilgoć z plonu, ale i złe moce z całej wspólnoty.

Dożynki były ukoronowaniem, wieniec spleciony z ostatnich kłosów, noszony z dumą, traktowany jak żywa istota, która przechowuje w sobie siłę ziemi na przyszły rok. To rytuał wdzięczności i nadziei.
Czy patrząc dziś na sierpniowe pola, potrafimy jeszcze usłyszeć echo tamtych pieśni? Ziarno, które karmiło, symbol, który chronił, ogień, który łączył. Żniwa były sercem słowiańskiego roku.

A może i dziś warto spojrzeć na nie inaczej. Nie jak na koniec pracy, lecz jak na początek opowieści, w której ziemia i człowiek tworzą wspólny rytm.

Bibliografia:
1. Gaweł, A. (1998). Tradycyjne zwyczaje i obrzędy żniwne na Białostocczyźnie. Lud, 82, 193–222.

2. Krępuła, N. (2023). Funkcjonowanie nazw dawnych zwyczajów gospodarskich: pierzak, dożynki, szczeblik. Studia Linguistica, 80, 103–113.

3. Lisowska, E., Cygan, B., & Bronkowska, M. (2022). Functional interpretation of early medieval ceramic roasters from Central Europe based on organic residue analysis. Heritage Science, 10(166), 1–19.

4. Látková, M. (2017). The Archaeobotany of Mikulčice. In J. Macháček & Š. Ungerman (Eds.), Studies in the archaeology of the medieval Moravia (Vol. 11, pp. 1–301). Spisy Archeologického Ústavu AV ČR Brno.

5. Miechowicz, Ł., & Skrzyński, D. (2021). An early medieval granary in Kłodnica, eastern Poland, with a large deposit of grain legumes. Antiquity, 95(383), 1631–1648.

6. Širovica, R., Šoštarić, R., & Knežić, D. (2024). In the ratio of volume to finds: Plant remains distribution at the early medieval site Ivanec–Stari Grad (NW Croatia). Journal of Archaeological Science: Reports, 55, 1–12.

7. Słupecki, L. P., & Szczepanik, P. (2023). Rituals in Slavic Pre-Christian Religion. Arc Humanities Press.

15/08/2025

Bukiety mocy i tradycji 🌿
Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny (15 sierpnia) jest jednym z najważniejszych świąt w Kościele katolickim. Na polskiej wsi znane jest jako Matka Boska Zielna ze względu na zwyczaj święcenia bukietów złożonych z ziół, zbóż, kwiatów, a czasem warzyw i owoców.
Tradycja ta sięga średniowiecza i łączy wierzenia chrześcijańskie z wcześniejszymi pogańskimi zwyczajami związanymi z zakończeniem żniw oraz magiczną ochroną domostwa. Poświęcone rośliny przechowywano w domu, wieszano nad drzwiami, umieszczano w stodołach lub na polach, a także wykorzystywano w lecznictwie ludowym i obrzędach przez cały rok.
Dziś do kościołów niesiemy bukiety, w których od wieków znajdują zioła lecznicze, rośliny z pól i sadów. Kiedyś chroniły dom i zdrowie, dziś przypominają, że tradycja ma zapach mięty, krwawnika i… jabłek. Badania terenowe pokazują, że w bukietach królują m.in. koper, dziurawiec, wrotycz, kalina, zboża, a w miastach ich skład bywa uboższy niż na wsi.
Dlaczego właśnie te rośliny? Bo, jak podpowiada etnolingwistyka, cechy roślin (kolor, zapach, „kolce”) decydowały o ich mocy i nazwach: „czerwone” na krew (dziurawiec), „żółte” na żółtaczkę, bylica w kobiecych dolegliwościach. To wiedza z pogranicza symboliki i praktyki.
Ciekawostką historyczną jest to, że renesansowe zielniki notowały obok recept także rytuały, inkantacje i czynności „wzmacniające” działanie ziół. Medycyna i magia szły ramię w ramię, co dobrze widać u Syreniusza (lekarz, botanik i profesor Akademii Krakowskiej, żyjący w latach ok. 1540–1611).
Zza historycznych przekazów, na horyzoncie widzimy starsze, pogańskie warstwy świąt, które zna każdy, a wielu wydają się banalnym anachronizmem.
Literatura:
1. Cybulska, A. (2016). Obrzędowość wybranych świąt wiosennych w tradycji polskiej i rosyjskiej. Studia Slavica, 21, 23–34.
2. Kolosova, V. B. (2005). Name – Text – Ritual: The role of plant characteristics in Slavic folk medicine. Ethnobotany Research & Applications, 3, 139–153.
3. Колосова, В. Б. (2009). Лексика и символика славянской народной ботаники. Москва: Индрик.
4. Kowalczyk, S. (2020). Głos Syreniusza w sprawie wykorzystywania roślin w magii. Prace Filologiczne. Literaturoznawstwo, 10(13), 299–311.
5. Łuczaj, Ł. (2011). Herbal bouquets blessed on Assumption Day in south-eastern Poland: Freelisting versus photographic inventory. Ethnobotany Research & Applications, 9, 1–25.
6. Musiał, K. (2018). Oblicza przyrody w wyobrażeniach dawnych Słowian. Slavia Antiqua, 59, 57–82.
7. Odrzywolska, A. (2020). Praktyki magiczne w XVI wieku i ich kontekst kulturowy. W: A. Głowacka-Penczyńska & D. Rojszczak-Robińska (red.), Magia, czary i gusła w kulturze dawnych Słowian (ss. 73–91). Wydawnictwo Naukowe UAM.

Guslavia – Kobieca, magiczna, naturalnie inna. Świadoma moda inspirowana słowiańską duszą, tworzona dla kobiet, które w naturze odnajdują luksus.

12/08/2025

W polskiej tradycji ludowej gruszka to mocna metafora kobiecości, erotyki i płodności; zrywanie/jedzenie gruszek w pieśniach bywa obrazem aktu miłosnego. Jednocześnie to znak urodzaju i dostatku (wieniec dożynkowy, dary dla kolędników). Z drzewem łączono też wyobrażenia „nieczystych sił” (zostawianie na gałęzi jednego owocu „dla diabła”/duchów; w demonologii ludowej zmora może przyjmować postać gruszki).

Frazeologia osadziła gruszki głęboko w języku: „gruszki na wierzbie” (obietnice nierealne) i „nie zasypiać gruszek w popiele” (pilnować spraw) — to ostatnie ma realny, etnograficzny rodowód w suszeniu gruszek w popiele pieca chlebowego.

W religijności ludowej grusza bywa „drzewem maryjnym”: cuda i objawienia łączono z dziką gruszą.

Miłośniczki czarownic z pewnością zaciekawią się związkiem grusz i wiedźm. Na Łużycach wierzono, że czarownice zlatują się na starych drzewach, szczególnie na starych gruszkach właśnie. W pewnej baśni o dziecku czarownicy była mowa, o lataniu czarownic na sejm. Tam czarownice smarują się przez piersi i na krzyż jakimiś maściami. Pewien parobek naprzód słowa czarodziejskie wymówił opacznie, i dlatego nie udało mu się wylecieć kominem. Drugi raz wymówił je właściwie, wyleciał kominem i w końcu trafił na starą gruszę, która już dziewięć wierzchołków miała. Tam siedział stary diabeł, który prowadził wiedźmi sejmik, i ten rzekł: „Czego tu chcesz?“ A parobek odrzekł: „Chcę zobaczyć, jaką wiarę wy tutaj macie!“ Diabeł wziął pręcik i uderzył go w prawą rękę i parobkowi wnet palec odpadł.

W świetle ludowych podań i przekonań grusza wydaje się silnym symbolem kobiecości. Jak dawnych czasów sięgają takie wierzenia, dziś trudno orzec, może wskazówką chronologiczną są starożytne podania, bo grusze wspomniane są w Odysei Homera.

Dziś rozkoszując się soczystymi gruszkami, najlepiej zrywanymi we własnych sadach, pamiętajmy o dawnej symbolice kobiecości.

Literatura:
Černy A., Istoty mityczne Serbów łużyckich, tł. Bronisław Grabowski, Warszawa, 1901.
Grzywacz, A. „Drzewa w krajobrazie kulturowym”. Zarządzanie Ochroną Przyrody w Lasach, nr 05, 2011.

11/08/2025

- Biadaż! o biada złej mojej doli!
Serce od serca któż przyniewoli?
Mnie z chłodną śmiercią brać zaręczny,
Kiedy już nie ma mojej dziewczyny. -

Felicjan Faleński - Topielica

Nasza koszulka z Topielicą czeka na Was w te gorące dni

👉 https://guslavia.pl/produkt/koszulka-bawelniana-damska-topielica/

28/07/2025

Wiedźma ma kota
Wiedźma kota ma
Na latanie mu przyszła ochota
Nie na miotle, a na obłoku gna🌬️🐈‍⬛

Foto: sorry.winnetou
Pozowała Klaudia Kuśmierska
Obraz autorstwa space_evie

30/06/2025

W oczekiwaniu na burzę, a może sianokosy...

Jeden z naszych bestsellerów czeka na Was w to gorące lato☀️

link do koszulki w komentarzu
⬇️

Guslavia – Kobieca, magiczna, naturalnie inna. Świadoma moda inspirowana słowiańską duszą, tworzona dla kobiet, które w naturze odnajdują luksus.

20/06/2025

🌞 Letnie przesilenie 🌿

Poznajcie grafikę, inspirowaną jednym z najbardziej intrygujących znalezisk archeologicznych z Dolnego Śląska.

Na cmentarzysku sprzed 2500 lat w Czernikowicach odkryto bogato wyposażony grób. Nowoczesne analizy wskazują, że pochowano w nim mężczyznę w wieku ok. 35-55 lat. Na jego kości czołowej zaobserwowano rzadką zmianę - przerost wewnętrznej blaszki -sugerującą występowanie zespołu Morgagniego-Stewarta-Morela. To niezwykle rzadka choroba genetyczna, znana głównie z przypadków u kobiet, wiążąca się m.in. z migrenami i zaburzeniami hormonalnymi.

Jednak to nie wszystko. W jednym z glinianych naczyń złożonych do grobu wykryto ślady sporyszu - przetrwalnika pasożytniczego grzyba o właściwościach halucynogennych i przeciwbólowych. Czyżby zmarły znał jego działanie?

Wyjątkowe przedmioty, takie jak dwustronna brzytwa z brązu, sugerują, że był to ktoś szczególny - być może szaman, uzdrowiciel, przewodnik duchowy... człowiek, który balansował między światem ludzi a światem duchów?

🌀 „Letnie przesilenie” to opowieść zamknięta w obrazie. Poznając historię szamana/szamanki z Czernikowic w mojej głowie pojawiła się wizja starożytnego rytuału przejścia, właśnie w najkrótszą z nocy. Grzesiek Marzewski namalował to wszystko dla Was.