16/04/2026
Oncelikle sorunu sadece ailede değil, sistemde arayın.
Biz çocuklarımızı okula gönderiyoruz
ve onlar sabah 08:00’den akşam 17:00’ye kadar sizin gözetiminizde oluyor.
O zaman şu soruyu sormak gerekiyor:
Öğretmenler nereye bakıyor?
Okul psikologları ne yapıyor?
Deniyor ki:
“Bu çocuk derslere ilgi göstermiyordu, içine kapanıktı…”
Soru şu:
Eğer bu görülüyorsa,
neden kimse müdahale etmedi?
Neden bu çocuğa dikkat edilmedi?
Neden onunla çalışılmadı?
…
Şimdi dürüst olalım.
Birçok devlet okulunda eğitim,
ne yazık ki sadece bir formaliteye dönüşmüş durumda.
Eğer çocuk kendisi çabalıyorsa — ilerliyor.
Ama çabalamıyorsa — sistem onu görmezden geliyor.
İlgi yok.
Destek yok.
Anlama çabası yok.
Sonra deniyor ki:
“Aileler çocuklarını takip etsin.”
Ama aileler,
çocuğun her gün okulda yaşadıklarını nasıl görebilir?
Bunu görmesi gerekenler kim?
Sonuç çok net:
Sorumluluk sadece aileye yüklenemez.
Eğer sistem problemi görüyor ama sessiz kalıyorsa,
o da bu problemin bir parçası olur.
Ve bunu kabul etmediğimiz sürece,
bu tür durumlar tekrar etmeye devam edecek