Fantastik moda evi cemile

05/09/2025

Oğlu hakkında "idam fermanı "çıktığında üzüntüsünden kısmı felç geçirdi, bacakları tutmaz oldu.
Sürekli baskıya maruz kalıyordu.

İşgal kuvvetleri sık sık evi basıyordu.
Öyle olmadığını bildikleri halde, sanki Mustafa Kemal orada saklanıyormuş gibi arama yapıyorlardı.

Sarı Ali diye meşhur bir muhbir vardı,
24 saat Zübeyde hanımın evini gözlüyordu.
Gelip gidenlerin listesini İngilizlere gammazlıyordu.
Zübeyde hanım tüm bunlara rağmen geri durmuyordu. Oğlunun arkasında kapı gibi duruyordu.

Mayıs 1921 İstanbul'da ki yurtsever kadınlar yetimhane yararına kermes düzenledi.
Bu etkinlik vesilesiyle padişaha verilen mesaj gayet açıktı "Milli Mücadelede Şehit düşen kahraman babaların evlatlarına sahip çıkıyoruz"

Zübeyde hanım felçli bacağını sürükleye sürükleye kermese geldi.

(Kermes= Fransızca dilinden Türkçe'mize geçmiştir.
Bir çalışmaya yardım elde etmek niyetiyle, kadınlar arasında ve genellikle açık havada yapılan, çeşitli el işlerinin de satışa çıkarıldığı, eğlenceli toplantı.
Küçük kentlerde bayramlarda ya da panayır günlerinde yapılan açık hava şenliği.)

Yemenilerle dolu bir masanın başına oturdu.
Bizzat satış yaptı.

Mustafa Kemal'in annesi...
Tüm şehit çocuklarının Annesi olduğunu gösteriyordu..

Ruhun şad olsun annem...

02/09/2025

Beş yıl morgda çalışan bir arkadaşım var.
Binlerce beden gördü. Trafik kazaları, intiharlar, cinayetler…

Ona sordum: “Seni en çok etkileyen ne oldu?”
“Yaralar değil,” dedi. “Hep sıradan olanlar aklımda kalıyor.”

- 25 yaşında genç bir kız. Hiçbir yarası yok, sanki uyuyor. Yanında küçük bir not: “Anne, affet.”
- 40 yaşında takım elbiseli bir adam. Cebinde kızının fotoğrafı: “Dünyanın en iyi babası.” Spor salonunda kalp krizi.
- Yaşlı bir kadın. Ellerinde kırışıklıklar, tırnaklarında torununun bir gün önce yaptığı desenli manikür.
- 25 yaşında bir delikanlı. Çantasında ders kitapları ve kız arkadaşına alınmış bir yüzük. Evlilik teklif etmeye hazırlanıyordu.

Hepsinin ortak noktası neydi?
Planları vardı.
Sinema biletleri, yarım kalmış mesajlar, “ekmek, süt, doğum günü için çiçek” yazan alışveriş listeleri…

Arkadaşım dedi ki:
“Zamanla bedenlere alışırsın ama yarım kalan hayatlara asla alışamazsın. O an anlıyorsun ki yaşamla ölüm arasında sadece bir nefes var.”

Ölüm haber vermez. Sıradan bir günün, sıradan planların tam ortasında gelir.
O yüzden ben her sabah kendime soruyorum:
Ya bugün son günümse?
Kime sarılmadım? Ne söylemedim? Hangi adımı erteledim?

- Alıntı

28/08/2025

Genellikle Bill Gates’e atfedilen bir hikâye anlatılır. Gerçek olup olmaması önemli değildir;
çünkü derin bir ders
içerir. ✔️✨️

Bir gün, dünyanın en zengin insanı olan Bill Gates’e sordular:
— “Bu dünyada sizden daha zengin biri var mı?”

Bill Gates şöyle cevap verdi:
— “Evet, benden daha zengin bir insan var.”

Ve ardından bir hikâye anlattı:

> “Henüz ne zengin ne de ünlü olduğum zamanlardı. New York havaalanındaydım ve bir gazete almak istedim. Fakat elimde yeterince bozuk param olmadığını fark ettim. Gazeteyi yerine bırakıp paramın olmadığını söyleyerek satıcıya iade ettim.

Satıcı bana, ‘Bunu sana bedavaya vereceğim,’ dedi. Onun ısrarı üzerine gazeteyi kabul ettim.

Birkaç ay sonra tesadüfen aynı havaalanına indim. Yine bir gazete almak istedim ama elimde yeterli bozukluk yoktu. Satıcı bana bir kez daha gazeteyi hediye etmek istedi. Karşılığında verecek hiçbir şeyim olmadığını söyleyip kabul etmek istemedim.

Ancak o şöyle dedi: ‘Al, kazandığımı paylaşırım. Benim için hiçbir şey fark etmez.’ Bunun üzerine gazeteyi kabul ettim.”

> “Aradan on dokuz yıl geçti. Dünyaca tanınan, ünlü ve zengin biri oldum. Bir gün birden o satıcıyı hatırladım. Onu bulmak için araştırmaya başladım ve yaklaşık bir buçuk ay sonra buldum.

Ona, ‘Beni tanıyor musun?’ diye sordum.
O, ‘Evet, sen Bill Gates’sin,’ dedi.

Tekrar sordum: ‘Bana bedava gazete verdiğin zamanı hatırlıyor musun?’
O, ‘Evet, hatırlıyorum. Hatta sana iki kez vermiştim,’ dedi.

Bunun üzerine ona, ‘O iki iyiliğinin karşılığını vermek istiyorum. Hayatında ne istersen söyle, sana vereyim,’ dedim.

Ama satıcı şöyle cevap verdi: ‘Bay Bill Gates, inanın bana, sizin bana vereceğiniz şeylerle benim size verdiklerim kıyaslanamaz.’

Ona nedenini sordum.

Dedi ki: ‘Ben fakir bir gazete satıcısıyken sana yardım ettim… Sen ise dünyanın en zengin adamı olduğunda bana yardım etmek istiyorsun. Senin yardımın, benimkisiyle aynı değerde olabilir mi?’”

Bill Gates o gün anladı ki, bu satıcı kendisinden daha zengindi. Çünkü o, birine yardım etmek için zengin olmayı beklememişti.

Gerçek zenginlik parada değil, kalbin büyüklüğündedir.
Asıl önemli olan, başkalarına yardım edecek kadar cömert bir yüreğe sahip olmaktır. ❤️


---

28/08/2025

Müjdat Gezen 70. yılında sahnelere veda etti: ‘Artık dinlenme zamanı’

Müjdat Gezen’in 70'inci sanat yılı çok sayıda davetlinin katıldığı törenle kutlandı. Sahnelere veda ettiğini açıklayan Gezen konuşmasında, “Bu zor bir meslek, çileli bir meslek. Çilesini de çektik, sefasını da sürdük. Şimdi artık dinlenme zamanı” dedi.

Bembeyaz

İlkelerin olacak.
Seni satın alamayacaklar.
Aptalların uydurduğu Atasözlerine inanmayacaksın:
'Paranın satın alamayacağı şey yoktur.'
'Herkesin fiyatı vardır.' gibi sözlere kanmayacaksın.
Onurunla, kimliğinle ve beyninle akıllı yaşayacaksın. Üreteceksin, seveceksin, sevileceksin, inançlarının arkasında duracaksın.
Sevgilerin karşılıksız, yardımların gizli olacak.
Seni attan, ottan ayıran özelliğin farkına varacaksın.

Çünkü sen insansın.
Ve bunu yakaladığın gün, bembeyaz yaşayacaksın.

~Müjdat GEZEN~..

28/08/2025

DULKARI ÇOCUKLARI
Annem henüz otuzbeş yaşında dul kalmış. Mahallede herkes ona acımış onaltı yaşında evlenmiş... Okutmadı babam ona çok yalvardım. Ebe okuluna çok istedim göndermedi derdi.
Mahallede üç kardeş adımız hep dulkarı çocuklarıydı... Komşu benim erikleri toplamışlar... Aaa dulkarının çocuklarıdır.. Komşu benim tavukların follukta yumurtaları yok. Kim alırki ?. Dulkarının çocuklarıdır. Git işte parasını. .
Zavallı annem ağlayarak sinirlenir bizi de döverdi. Oysa biz bahçeden çıkmaz hep bahçemizde oynardık.
Annem bizim yapmadığımızı bilse de sürekli bağırırdı ... Gitmeyin kimsenin bahçesine laf getirmeyin bana.
Ablam ve ağbim.. Gidelim buralardan diye ağladıkça
ben birşey anlamazdım.
Annem. Bu ev dedenizden kaldı. Dul maaşıyla geçinmek kolaymı şehirde derdi.
Üç tavuğun yumurtasını annem hep bize pişirirdi.
Annem okulda açılan dokuma kursuna gitmeye başlamıştı.
Kurs bitince ambarda duran tezgahı çıkardı. Tezgah büyük annemden kalmıştı. Artık evde kilim dokunmaya başlamıştı.
Annem iki eski kilimi sandıktan çıkardı. Kursta boyadığı yünleri ip yaptı. Komşumuz Safiye teyze ,Ümmü teyze,Cennet teyze ona yardım ettiler. Onlar bu işi iyi biliyordu .
Muhtar annemin desenli kilimlerini çok beğendi.. Fadime bunları şehire gönderelim kızım bunlar çok güzel dedi.
Annem. Bu desenler büyük annemin balkanlarda dokudukları desenler dedi.
İki ay sonra İstanbula kilimler göndermeye başladık. Artık anneme para geliyordu.
Annem dört
koyun aldı. Sütümüz yoğurdumuz artık hiç eksik olmuyordu.
Ablam liseyi kazanınca yatılı gitti. Ağbim de yüksek okulu kazandı. Muhtar ona burs çıkarttı... Dul karı çocuklarına burs varmış.Ankaradan onay geldi dedi.
Kaymakam Asım bey köyümüze dul ve yetimlere kömür dağıtılacağını müjdeledi.
Yıllardır dul kadın çocukları olarak aşağılanıp itilmişliğin acısı şimdi sevince dönüşmüştü.
Arap ülkelerine doğal kilimler göndermeye başlayan annem iki tezgah daha almıştı.Üç tezgah durmadan seccade kilim dokumaya başladı. Komşu kızları her gün dokuma için bize geliyordu. Annem çok iyi kazanmaya başlamıştı. Artık darlık günlerimiz bitmişti .Kümesimiz tavuk hindi dolmuştu.
Aradan yıllar geçti. Ablam çocuk doktoru ağbim şirket yöneticisi bende avukat oldum.
Durumu olmayan dul kadınlardan ücret almıyorum. Onlara Ücretsiz danışmanlık yapıyorum...

Zeynep Karaaslan Eman

03/05/2025